Nog maar nauwelijks onderweg, ontmoeten zij een Romein, Sergius Paulus (!) en een Jood, Elymas. De Romein (een heiden) wil graag het woord van God horen, maar Elymas, probeert hem daarvan af te houden. Paulus kondigt Elymas een oordeel aan dat hij een tijd blind zal zijn. Sergius Paulus staat versteld van het onderwijs en gelooft.

In dit verslag vinden we voor het laatst de naam “Saulus”. Vanaf dat moment noemt Lukas hem consequent “Paulus”. Deze geschiedenis illustreert de bediening van de apostel van de natiën.

Studie op gezondewoorden.nl

Ook in de Galaten brief vinden we een uitgebreid verslag van de roeping van Paulus. Hij beschrijft hoe hij apostel werd en vooral ook hoe niet. Paulus was geroepen en rechtstreeks afgevaardigd door Christus Jezus. Hij had zijn evangelie niet van mensen ontvangen, ook niet van de twaalf. Zijn roeping was uniek.

Studie op gezondewoorden.nl

Deze opwekkingen zijn telkens een uitbeelding van de opstanding van Christus. Dat geldt ook voor de geschiedenis van de jongeling van Naïn. Een mooie geschiedenis om eens bij stil te staan op deze eerste Paasdag.

Studie op gezondewoorden.nl

Wat bedoelt hij hiermee? “Waardig” betekent: in overeenstemming met de waarde van iets. Dat kunnen we heel letterlijk nemen in de genoemde passages. Het is geen morele oproep van Paulus om gedrag te laten zien dat voor de buitenwereld fatsoenlijk is, maar spreekt van een wandel waarin gedemonstreerd wordt wat Zijn waarde is. Dat begint bij de binnenkant: besef van Zijn wil, wijsheid en geestelijk inzicht.

Studie op gezondewoorden.nl

Jezus zei tegen Zijn discipelen dat als ze dat ene zouden zoeken, ze al het andere bovendien zouden ontvangen. En Hij zei ook tegen Martha dat slechts één ding nodig is. Paulus was als een atleet in de renbaan gericht op één ding en zag af van al het andere. De rijke jongeling ontbrak het aan één ding, enz.

Zo eenvoudig is het dus. In deze studie gaan we vijf Schriftplaatsen langs waar letterlijk wordt gesproken over “één ding”. Er is een samenhang in deze teksten; het brengt alles terug tot de kern.

Studie op gezondewoorden.nl

In 1 Korinthe 9 spreekt Paulus over zijn eigen loopbaan als apostel. Als een topsporter was hij gefocust op één ding: anderen winnen voor het evangelie. Daarbij zag hij af van alles wat dat in de weg stond. Als een atleet dat al doet voor het ontvangen van een vergankelijke erekrans, hoeveel te meer niet wij, op wie een onvergankelijke erekrans wacht in de dag van Christus.

Studie op gezondewoorden.nl

Hoewel deze woorden in de evangeliën primair tot Israël zijn gericht, zijn zij volledig in overeenstemming met wat Paulus naar voren brengt in zijn brief aan de Filippenzen.

Studie op gezondewoorden.nl

Studie op gezondewoorden.nl

Studie op gezondewoorden.nl

Daarnaast wordt aiōn regelmatig weergegeven met begrippen als eeuw, tijd en zelfs het min of meer tegengestelde eeuwigheid. Juist daar ligt een vertaalfout met verstrekkende gevolgen. Aiōn zou consequent vertaald moeten worden met aeon: een tijdperk. Door deze weergave hebben de vertalers een aeonisch oordeel, dat naar zijn aard tijdelijk is, in de vertalingen veranderd in een oordeel zonder einde.

In deze studie bouwen wij hierop voort en nemen we stap voor stap het schema met de verschillende aeonen door. We zien welke aeonen er zijn en waar de Schrift erover spreekt. Ook behandelen we een aantal veelgestelde vragen. Wat betekent bijvoorbeeld de uitdrukking “de eeuwige God”? Impliceert dat dan niet dat God geen begin en geen einde heeft? En hoe moeten wij “eeuwig leven” verstaan: is dat leven eindeloos, of houdt het op? En wat te denken van de zonde tegen de heilige Geest, waarvoor volgens de bijbelvertalingen “geen vergeving is tot in eeuwigheid”?

Studie op gezondewoorden.nl

In Hebreeën 11 wordt deze gebeurtenis als voorbeeld gebruikt om Abrahams geloof aan te tonen. In Genesis 22 vinden we slechts vermeld dat Abraham tot zijn knechten zegt dat hij en Izak zullen terugkeren. In Hebreeën 11 wordt vermeld wat Abraham daarbij dacht. Als God in Izak zijn beloften vervult en Abraham hem moest doden, dan zou God Izak blijkbaar weer opwekken uit de dood.

Maar natuurlijk zit er in deze geschiedenis ook een diepere zin verborgen. Het is een uitbeelding van het zaad van Abraham, Christus en allen die van Christus zijn: de ecclesia, die Zijn lichaam is!

-------------------------

In deze studie maak ik een opmerking over Romeinen 8:37, waar staat dat wij meer dan overwinnaars zijn. Wat ik daarover zeg, heb ik rechtgezet in deze blog.

Studie op gezondewoorden.nl

Juist bij de vertaling van dit begrip, staat veel op het spel. Want de Schrift spreekt bijvoorbeeld van “eeuwig oordeel” en “eeuwig verderf”. Is dat eindeloos, of voor een bepaalde tijd?

God is de Redder van alle mensen en heeft elk schepsel op het oog. Het niet goed verstaan van het wat “aeonen” zijn, ontneemt het zicht op het evangelie. In deze studie gaan we bezien wat Bijbel leert over Gods plan van aeonen.

Studie op gezondewoorden.nl

Toch omvat het verslag van zijn leven slechts vier hoofdstukken, waarvan één volledig aan zijn geboorte is gewijd. Een boodschapper van God bezoekt zijn ouders en kondigt zijn komst aan.

De geschiedenis van Simson is niet slechts een spannend verhaal, maar ook een vooruitwijzing naar de ware Verlosser, de Sterke Man, die zou komen om Zijn volk te verlossen. Simson is een voorafschaduwing van Jezus Christus, en als we willen begrijpen op welke manier, moeten we het hoofdstuk over zijn geboorte goed lezen.

Studie op gezondewoorden.nl

In de Bijbel speelt de eik een belangrijke rol, al vanaf het begin. De aartsvaders vestigden zich bij eiken, bouwden er altaren en begroeven er hun doden. De eik en zijn vrucht, de eikel, zijn een symbool van Gods beloften, van vruchtbaarheid en nieuw leven. In deze studie willen we de eik laten spreken van Gods trouw en de vervulling van Zijn woord.

Studie op gezondewoorden.nl

De toon van deze brieven is ernstig en soms ronduit somber, vooral waar het de toekomst van het christendom betreft. Paulus voorziet dat het christendom al spoedig zal ontsporen: ongezonde leer en mythen zullen gemeengoed worden onder hen die zich gelovigen noemen, maar in de praktijk slechts een schijn van godsvrucht vertonen.

Tegen juist deze achtergrond schittert het evangelie en verklaart Paulus wat zijn missie is. Hij wijst Timotheüs op het belang van de Schriften en van de gezonde leer, die zou onderwezen worden!

Studie op gezondewoorden.nl

Maar ook vinden we het ongeloof van Israël en haar leidslieden beschreven. Zij zouden de steen verwerpen, maar deze steen zou de Hoeksteen worden van een heel nieuw bouwwerk, een geestelijk gebouw: de ecclesia (>gemeente). We vinden dan ook vele aanhalingen van deze Psalm in het Nieuwe Testament.

Studie op gezondewoorden.nl

Dit betreft de vierde studie door Gerard van de Goedbericht conferentie van zaterdag 27 september.

Dit betreft de derde studie door André van de Goedbericht conferentie van zaterdag 27 september.

Dit betreft de tweede studie door Gerard van de Goedbericht conferentie van zaterdag 27 september.

Dit betreft de eerste studie door André van de Goedbericht conferentie van zaterdag 27 september.

Studie op gezondewoorden.nl

Paulus is verbijsterd en het is voor hem de reden om het hoofdstuk dat wij kennen als 1 Korinthe 15, te schrijven. In dit gedeelte zet Paulus de eerste beginselen van het evangelie uiteen. Wat zijn de feiten van het goede bericht en wat is daar de betekenis van.

Studie op gezondewoorden.nl

Gideon legt een schapenvacht op de dorsvloer en vraagt God deze te bedauwen en de omliggende grond droog te laten. En zo geschiede. Daarop vraagt Gideon aan God om nu het teken om te draaien, zodat de schapenvacht droog blijft en de grond eromheen nat is van de dauw. En ook dit gebeurt.

Dit teken van Gideon heeft een diepere be-teken-is!

Studie op gezondewoorden.nl

Maar deze Psalm spreekt niet alleen over wat Hem zou overkomen aan het kruis. De eerste helft van de Psalm beschrijft het lijden dat over Christus komen zou, het tweede deel spreekt van de heerlijkheid daarna (1 Petr.1:11).

Studie op gezondewoorden.nl

Psalm 110 is de meest aangehaalde Psalm in het nieuwe testament. De Psalm spreekt van de Messias, die verhoogd zou worden en aan Gods rechterhand gezeten zou zijn, totdat Hij al Zijn vijanden zou onderschikken. Maar waarom is Hij daar gezeten en is het wachten op dat moment? Het is Paulus die daar het antwoord op geeft. En wat gebeurt er als Christus gaat heersen? Hoe ver strekt Zijn heerschappij? En tot wanneer?

Studie op gezondewoorden.nl

In dit tweede deel vooral aandacht voor het deel van de toespraak waarin Petrus aantoont dat de Psalmen, zoals die zijn opgetekend door David, spreken van Christus, de Zoon van David.

Studie op gezondewoorden.nl

In deze korte geschiedenis vinden we in een notendop het verhaal van de Messias, die zou worden geboren in Bethlehem-Efratha, als de Man van smarten en door God zou worden verhoogd tot aan Zijn rechterhand.

Studie op gezondewoorden.nl

Studie op gezondewoorden.nl

Het eerste deel van het boek bevat de bekende verhalen van Daniël, die we vinden in de kinderbijbels. Wellicht is de bekendste daarvan Daniël in de leeuwenkuil. Maar ook de geschiedenissen die we in Daniël vinden, zijn profetisch. Daniël is een voorafschaduwing van Christus en wijst ons op Hem, die het graf leeg zou achterlaten, de weggewentelde steen!

Studie op gezondewoorden.nl

Het priesterschap zou worden afgenomen van het huis van Eli en aan een ander worden gegeven. Ook zouden Eli en zijn zonen omkomen. Deze geschiedenis spreekt van het oude verbond dat zou verdwijnen. Israël zou haar positie als uitverkoren volk verliezen en redding zou naar de natiën gaan.

Studie op gezondewoorden.nl

Sommige uitleggers menen dat Paulus hier spreekt over het feit dat elke mens zal opstaan, sommigen tot de opstanding van leven en anderen tot de opstanding van oordeel (Joh.5:29).

In deze studie bekijken we het betreffende gedeelte in 1 Korinthe 15. Wat betekent het dat Christus eersteling is? Wat betekent het dat allen worden levend gemaakt? En hoe gebeurt dat?

Studie op gezondewoorden.nl

In deze studie willen we het gedeelte bezien vanuit het evangelie van Mattheüs, maar daar ook de verslagen van de andere evangelisten naast leggen.

Studie op gezondewoorden.nl

Hierbij verwijdert men iemand uit de kerkelijke gemeenschap die volgens de gezagsdragers volhardt in zonde. Dit wordt ook wel “excommunicatie”, of “in de ban doen” genoemd. Maar in Korinthe kende men niet zoiets als een kerkelijk instituut met een ledenlijst en statuten.

Daarnaast wijst Paulus nauwelijks op de man die deze zonde praktiseerde, maar spreekt hij het collectief aan. Hun houding deugde niet en daardoor hield die man het prima uit in hun midden. Wanneer zij oprecht zouden zijn en in de waarheid zouden leven, zou iemand die dit soort praktijken bedrijft vanzelf verdwijnen, omdat hij het niet zou uithouden in hun midden.

Studie op gezondewoorden.nl

Ook de Gibeonieten waren hiervan op de hoogte en zij bedenken een list om een verbond te sluiten met Jozua. Ze doen net alsof ze uit een ver land komen en Jozua sluit een verbond met hen. Na drie dagen blijkt dat de Gibeonieten dichterbij woonden dan zij voordeden. Dit leest niet alleen als een mooi verhaal, maar het zal niet verbazen dat ook in deze geschiedenis een diepere betekenis schuilt.

Het beeld van de beamer viel na iets meer dan 3 minuten weg. Dat heeft ongeveer anderhalve minuut om te herstellen en is uit de video geknipt. Niet uit deze audio.

Studie op gezondewoorden.nl

De lamme van Bethesda was al al 38 jaar ziek en Jezus geneest hem. De man neemt het matras waar hij op lag en wandelde. Dit levert hem commentaar op van de Joden, omdat zij zeggen dat hij zijn matras niet mag dragen op de sabbat.

Deze geschiedenis is een uitbeelding van Israël dat genezen (Hos.6:1) zal worden. Zij zullen de sabbatsrust ingaan in het beloofde Koninkrijk.

Studie op gezondewoorden.nl

Als Jezus te horen krijgt dat zijn goede vriend Lazarus ziek is, blijft Hij nog een tijdje in de plaats waar Hij was en gaat dan pas richting Bethanië, waar Lazarus woont. Bij aankomst blijkt Lazarus al vier dagen in het graf te liggen. Waarom deed de Heer dit zo? Ook dit is weer een geschiedenis met veel diepere lagen en verbanden met andere gebeurtenissen die we vinden in het evangelie van Johannes.

Studie op gezondewoorden.nl

Maar wat is eigenlijk een huwelijk? Wat zegt de Schrift daarover? In deze studie bezien we aan de hand van een aantal stellingen wat de Schrift verstaat onder een huwelijk.

Studie op gezondewoorden.nl

In de Efeze brief maakt Paulus vele geheimen bekend. Hij spreekt in Efeze 5 over de positie van man en vrouw en hoe man en vrouw een uitbeelding zijn van Christus en de ecclesia (>gemeente). Paulus grijpt terug naar het begin van de bijbelse geschiedenis en onthult dat in Adam en Eva alreeds Christus en de ecclesia worden uitgebeeld. Hij zegt hierover: dit geheim is groot!

Studie op gezondewoorden.nl

Er zijn veel profetieën waar expliciet wordt gezegd dat de Messias zou lijden en ook de heerlijkheid die Hem ten deel zou vallen, wordt vaak en ondubbelzinnig voorzegd, dus daar hoeft niet naar gezocht te worden. Maar waar zochten de profeten dan naar? In deze studie bezien we deze verzen uit 1 Petrus.

Studie op gezondewoorden.nl

De essentie van wat de Heer naar voren brengt, is dat Hij zijn toehoorders erop wijst, dat zij zouden luisteren naar Mozes en de profeten. Wie dat doet, zal tot de conclusie komen dat de Heer hier een fictief verhaal vertelt en dat wat Hij beschrijft niet waar kán zijn.

Ook in het christendom heeft men geen idee van wat de bijbel leert over de toestand van de doden. Als men dit wel zou hebben, zou men inzien dat wat de Heer naar voren brengt een overdrachtelijke betekenis heeft.

In deze studie willen we de details van deze gelijkenis bezien, in het licht van wat Mozes en de profeten daarover zeggen.

Studie op gezondewoorden.nl

Bij deze maaltijd was brood en wijn. De Heer geeft dit aan Zijn discipelen en legt erbij uit dat het brood spreekt van Zijn lichaam en de wijn van het bloed van het nieuwe verbond. Wat betekenen deze woorden? Hebben de discipelen begrepen wat de Heer zei? Later is het Paulus die deze woorden verklaart en vermeldt dat hij dit zelf van de Heer ontvangen had.

Studie op gezondewoorden.nl

Opvallend is dat Paulus hen geen wetten oplegt, maar hen onderwijst hoe de dingen zijn. Zo ook over de gemeenschappelijke maaltijd die de Korinthiërs hielden rondom hun samenkomsten. Die verliep chaotisch, zodat sommigen dronken waren en anderen niets hadden en honger leden.

Een maaltijd is een uitdrukking van gemeenschap en ook wat op tafel stond, brood en wijn, zijn een uitbeelding van eenheid en van het nieuwe leven dat we samen hebben in Christus. Wat een feestmaal had moeten zijn van de overwinning op de dood, was geworden tot een gênante vertoning van verdeeldheid. Paulus houdt hen voor dat de manier waarop zij maaltijd hielden, niet in overeenstemming met de Heer is. Het was geen ‘maaltijd van de Heer’, letterlijk een Heer-lijke maaltijd.

Wie zo eet, eet dan ook onwaardig en Paulus roept hen op zichzelf te toetsen en zó van het brood te eten en de drinkbeker te drinken.

Als we dit gedeelte gewoon lezen, zoals het zich aandient, zien we dat het hier niet gaat om ‘de instelling van het Heilig Avondmaal’ zoals er in kerken van gemaakt is. Ook die praktijk doet geen recht aan de betekenis en is in die zin onwaardig.

Studie op gezondewoorden.nl

Jezus spreekt deze gelijkenis uit tot de overpriesters en Farizeeën. In deze gelijkenis wordt een fundamentele waarheid geïllustreerd. De leidslieden van Israël zijn de wijngaardeniers en de wijngaard is Israël. Het Koninkrijk van God zou van hen worden weggenomen en aan een ander volk gegeven. In dit gedeelte baseert de Heer Zich op verschillende Schriftgedeelten uit de Tenach, de Hebreeuwse bijbel.

Studie op gezondewoorden.nl

Later blijkt er iemand in de bruiloftszaal te zijn, die daar niet hoort. Hij wordt uitgeworpen, in ‘de buitenste duisternis’, waar zal zijn ‘wening en knersing der tanden’. Begrippen die meestal misverstaan worden en worden toegepast op een ‘hellestraf’.

En wat dacht u van de uitspraak: “Want velen zijn geroepen, maar weinigen uitverkoren”, die ook iets heel anders blijkt te betekenen dan men er meestal van zegt.

In deze studie willen we de betekenis van deze gelijkenis onderzoeken. Als we die plaatsen in de tijd en samenhang waarin het thuis hoort, zullen we vanzelf ook bovenstaande begrippen verstaan.

Studie op gezondewoorden.nl

In veel gevallen is het zo dat de eerste keer dat een begrip voorkomt, veel zegt over de betekenis. Ook voor gelijkenissen geldt: de sleutel hangt bij de deur. Meteen bij de eerste gelijkenis die Jezus vertelt, zegt Hij waarom Hij dit doet. In deze studie bespreken we de gelijkenis van de zaaier, die de Heer zelf uitlegt.

Studie op gezondewoorden.nl

Uitverkiezing is inderdaad een exclusieve zaak, enkelen worden door God uitgekozen. Maar bij God is het doel van uitverkiezing altijd inclusief. Enkelen worden uitgekozen om het geheel te zegenen. Zo werd Abraham door God uitgekozen, zodat alle geslachten van de aardbodem in hem gezegend zouden worden. Ook in de brieven van Paulus wordt gesproken over uitverkiezing. Waartoe zijn wij als gelovigen uitverkoren?

Studie op gezondewoorden.nl

Het verband van Mattheüs 24 maakt duidelijk waarover het gaat. En het is niet de eerste keer in de evangeliën dat een vijgenboom een rol speelt. Juist ook die andere geschiedenissen werpen veel licht op de gelijkenis van de vijgenboom.

Studie op gezondewoorden.nl

Maar we vinden ook een aantal keren dat de geest pleit vóór ons en dat Christus is gezeten aan Gods rechterhand en daar voor ons pleit. Betekent dit, zoals wel eens wordt opgevat, dat Christus optreedt als onze advocaat om ons te verdedigen tegen Gods toorn of aanklachten? Of is het anders?

In deze studie bezien we de Schriftplaatsen waar gesproken wordt over pleiten.

Studie op gezondewoorden.nl

Ook zijn er vertalingen die zeggen dat Paulus gesmeekt of gebeden heeft of God om zijn probleem weg te nemen en dat God dat niet deed, maar dat Hij tot Paulus heeft gesproken: Mijn genade is voor jou genoeg. Zo van: daar moet je het maar mee doen, Paulus…

Maar klopt dat wel? In deze studie gaan we eens zien wat Paulus precies zegt.

Studie op gezondewoorden.nl

Dit is natuurlijk een schitterende geschiedenis die erg spreekt tot de verbeelding en zeer geschikt is voor vertellingen in kinderbijbels. We vinden er dan ook veel afbeeldingen van terug op internet en andere plaatsen.

Maar echte wijsheid verkrijgen we als we gaan zien dat deze zoon van David, een uitbeelding is van dé Zoon van David, die zal heersen in vrede en recht zal doen in Zijn Koninkrijk op de troon van Zijn vader David. In deze bijbelstudie willen we zien wat de diepere zin (Gal.4:24) is van deze geschiedenis, want ook dit verhaal spreekt van de Zoon van de derde dag, die leeft!

Studie op gezondewoorden.nl

Maar we vinden ook vele malen geïllustreerd en uitgesproken dat het Koninkrijk niet openbaar zou worden, maar verborgen. In Mattheüs 23 houdt Jezus een vurig betoog en spreekt Hij een zevenvoudig “wee” uit over de leidslieden van het volk en zegt hen een oordeel aan. Het zijn Zijn laatste woorden in het openbaar en de Heer trekt Zich terug met Zijn discipelen op de Olijfberg. Daar geeft Hij hen besloten kring onderwijs: de rede over de laatste dingen (Mattheüs 24 en 25).

In deze studie willen we het betoog van Jezus in het slot van Mattheüs 23 bezien. En wat is het bijzondere aan de locatie waar Hij zich terugtrekt met Zijn discipelen, de Olijfberg?

Studie op gezondewoorden.nl

Ook hier vinden we, net als in het hele boek Openbaring, veel symboliek. Wat betekent dit allemaal en wat is de verzegelde boekrol waarover gesproken wordt? Dat moeten we verstaan als we hoofdstuk 6 lezen, waar de zegels geopend worden. In deze studie bespreken we Openbaring 5 vers voor vers.

Studie op gezondewoorden.nl

Jozef wordt niet gedood, maar in een put gegooid en verkocht aan langs reizende handelaren. Om te verklaren dat Jozef niet terugkomt, verzinnen de broers een list, waardoor Jakob denkt dat zijn lievelingszoon dood is. Deze geschiedenis is een plaatje van de Heer Jezus, de geliefde Zoon van de Vader, die kwam tot het huis van Jakob, maar miskend werd en overgeleverd om gedood te worden. Via een weg van vernedering blijkt hij buiten het zicht van het huis van Jakob een verhoogde positie te hebben ontvangen.

Studie op gezondewoorden.nl

Wat erg onbekend is, is dat deze gelijkenis een reactie van Jezus is op een tweetal vragen van een wetgeleerde. Met de gelijkenis beantwoord Jezus zijn vragen. De strekking van wat Jezus naar voren brengt, blijkt dan ook heel anders dan wat men er meestal over zegt. Om het dan ook met de woorden van Jezus zelf te zeggen: Hoe lees jij? (Luk.10:26).

Studie op gezondewoorden.nl

Deze geschiedenis is een plaatje van wat in het boek Handelingen naar voren komt. Israël zou ongelovig blijven en redding werd naar de natiën gezonden.

Studie op gezondewoorden.nl

Hoewel Petrus wist dat de Heer zijn voeten waste, zou hij pas “na dezen” begrijpen wat de Heer deed. Deze geschiedenis heeft dan ook een diepe typologische betekenis en spreekt van het werk dat Christus nú doet aan de zijnen.

Studie op gezondewoorden.nl

In deze studie willen we de toespraak van Petrus eens bestuderen.

Studie op gezondewoorden.nl

In Efeze 5 spreekt Paulus zelfs van een groot geheim. Hij gaat hier in op de positie van man en vrouw en hoe man en vrouw een uitbeelding zijn van Christus en de ecclesia (>gemeente). Dan verwijst hij helemaal terug naar het begin van de bijbelse geschiedenis. In de geschiedenis van Adam en Eva worden Christus en de ecclesia al uitgebeeld. Een groot geheim dat Paulus mocht onthullen!

Studie op gezondewoorden.nl

Ook in wat wij kennen als “de zondeval” is Adam een voorbeeld van Christus. En daarover zegt Paulus: “Adam werd niet verleid, maar de vrouw is door misleiding in overtreding gekomen”. Adam is blijkbaar niet verleid: niet door de slang, maar ook niet door Eva. Waarom at hij dan en hoe is hij daarin een type van de laatste Adam?

Studie op gezondewoorden.nl

Net als bij ons lichaam een gezonde levensstijl en gezonde voeding van levensbelang is, zo is het in ons leven als gelovige van vitaal (!) belang om een patroon van gezonde woorden te hebben (2 Tim.1:13).

Studie op gezondewoorden.nl

Ook spreekt hij over de onzekerheid van sterven of blijven leven, maar dat dit beide winst zou zijn. Paulus zegt echter in dit verband ook dat het zijn voorkeur heeft om op te breken en samen met Christus te zijn. Heeft hij het dan over zijn sterven, of over iets anders?

Uit heel de brief blijkt hoe Paulus zich schikte in alle omstandigheden, omdat hij wist dat in wat voor situatie hij ook zat, het zo door God beschikt was. En dus klinkt bij herhaling in deze brief de oproep: verheug je in de Heer!

Studie op gezondewoorden.nl

Deze geschiedenis zit vol met details die een diepere betekenis hebben. De ark van het verbond gaat voorop, gedragen door de Levitische priesters en het volk Israël volgt op een afstand van 2000 ellen. Maar er wordt ook over gesproken dat de wateren stil bleven staan bij een stad, genaamd Adam. We vinden hier illustraties over Gods handelen met Christus, de ecclesia en Israël!

Studie op gezondewoorden.nl

Met gezag gaven de apostelen het woord door, totdat het woord van God voltooid zou zijn en de gelovigen door het woord volkomen toegerust zouden zijn (2 Tim.3:16-17). Iets soortgelijks verklaart Paulus in 1 Korinthe 13 met betrekking tot de geestelijke gaven. Zowel de functies als gaven zouden ophouden als ze hun functie vervuld hadden.

Deze functies en gaven zouden overbodig worden wanneer de fase van volwassenheid was bereikt. Dan zouden de gelovigen niet meer op en neer golven en heen en weer geslingerd worden door wind van leer, maar rotsvast kunnen staan op het complete woord van God. Dat is niet wanneer we bij de Heer zijn, maar hier op aarde, temidden van sluwheid en dwaling van mensen.

Studie op gezondewoorden.nl

Allemaal dingen die hij had meegemaakt en omstandigheden waarin hij had verkeerd. Een opsomming die niet eens compleet is, zoals we zien als we daar nog andere Schriftgedeelten naast leggen, zoals 2 Kor.11:23-28.

In deze beschrijving zegt Paulus ook: “als bedroefd, maar altijd verheugd”. Blijkbaar kende Paulus toch blijdschap, ook al waren de omstandigheden daar geen aanleiding toe. Ware blijdschap is dan ook niet gebaseerd op omstandigheden, maar op dat wat werkelijk reden tot blijdschap geeft!

Studie op gezondewoorden.nl

Paulus geeft het antwoord in 1 Korinthe 13.

Studie op gezondewoorden.nl

Studie op gezondewoorden.nl

Toch staat er in Joh.4:3-4 dat de Heer Judea verlaat en door Samaria moest gaan. De Heer verblijft hier twee dagen, er wordt niet gesproken over tekenen die Hij hier heeft gedaan, maar toch geloven velen in Hem als de Redder van de wereld! Het verblijf van Jezus in Samaria is in hoge mate typologisch en spreekt van de tussentijd waarin het Joodse volk terzijde staat en Christus zich bevindt onder de natiën.

Studie op gezondewoorden.nl

Studie op gezondewoorden.nl

Studie op gezondewoorden.nl

In deze studie willen we de beschrijving zoals Johannes die geeft eens nader bezien. Dit blijkt niet zomaar een mooi verhaal of wonder te zijn, maar een teken met een betekenis.

En hoe zit het met de tweede wonderbare spijziging? Wat zijn de overeenkomsten en verschillen?

Studie op gezondewoorden.nl

Maar Joseba, een zus van Achazja, neemt Joas, één van de zonen van Achazja, zodat hij ontkomt aan deze moordpartij. Ze verbergt Joas in de tempel. In het land regeert Athalja en het lijkt dan dat de stamboom van het huis van David aan wie God de beloften had gegeven dat uit zijn huis de Messias zou voortkomen, is afgesneden.

Maar in het zevende jaar komt Joas uit het heiligdom en wordt gepresenteerd als koning. Dit is een prachtige geschiedenis, maar nog mooier wordt het als we zien dat het een schitterend plaatje is van de toekomst, waarin de Zoon van David uit de hemel zal komen. Dood verondersteld door Israël blijkt Hij daar al die tijd verborgen te zijn. Israël zal zich verwonderen en juichen: de Koning leeft!

Studie op gezondewoorden.nl

Studie op gezondewoorden.nl

1 Korinthe 10:6

Al deze dingen nu zijn hun overkomen tot voorbeelden voor ons…

Studie op gezondewoorden.nl

Deze man en zijn vrienden werden door verschillende dingen belemmerd om tot Jezus te komen: de mensenmassa, die voornamelijk bestond uit Farizeeën en leraren van de wet, maar ook door de tichelstenen op het dak. Dit is natuurlijk niet zonder betekenis.

Wanneer Jezus het geloof van de mannen ziet, spreekt Hij de verlamde vrij van zonden, wat op weerstand stuit van de aanwezige godsdienstige leiders. Maar Jezus bewijst wie Hij is, door de man opdracht te geven om op te staan en te lopen.

Studie op gezondewoorden.nl

In de 1e Korinthe brief behandelt Paulus verschillende onderwerpen waarvoor de Korinthiërs correctie nodig hadden: partijschappen, hoererij, onderlinge rechtszaken, de positie van vrouw en man, geestelijke gaven, enz. Steeds weer valt op dat Paulus hen geen wetten oplegt en hen niet zegt wat ze wel of niet mogen doen, maar dat hij onderwijs geeft hoe de dingen zijn.

Zo waren er ook misstanden rondom de maaltijd die de Korinthiërs hielden. Blijkbaar hield men als onderdeel van de samenkomsten een gemeenschappelijke maaltijd. Maar wat een feestmaal van de overwinning op de dood en een uitdrukking van eenheid in Christus zou moeten zijn, ontaardde in een beschamende vertoning van verdeeldheid. Dit was geen maaltijd in overeenstemming met de Heer (>Heer-lijk dus), houdt Paulus hen voor.

Paulus geeft uitleg over de betekenis van de maaltijd en de betekenis van brood en wijn naar aanleiding van wat hij van de Heer had ontvangen. Wie dit gedeelte gewoon leest zoals het zich aandient, zal concluderen dat ook het kerkelijke ritueel van het “vieren” van “het heilig avondmaal” een wanstaltige vertoning is, die net zomin recht doet aan wat Paulus hier naar voren brengt.

Tussen de geschiedenis in 1 Samuël 21 waar David in Nob gaat tot de priester Achimelech en 1 Samuël 22 waar David in Adullam is, vinden we een kort verslag van David in de Filistijnse plaats Gath. Daar komt hij bij koning Achis en wordt herkend door de dienaren van de koning.

We lezen dan dat David zeer bevreesd wordt. Hij was immers in het hol van de leeuw. Maar op dat moment er vindt een verandering plaats aan David en die ontgaat de vertalers en vrijwel alle commentatoren. Zij sluiten zich aan bij de koning Achis, die denkt dat David gek is geworden. Maar voordat wij David ook voor gek verklaren, zouden we toch te rade moeten gaan bij zijn eigen woorden. David schreef namelijk twee Psalmen naar aanleiding van deze gebeurtenis.

In deze studie nemen we de vertaling onder de loep die David tot een krankzinnige maken en gaan we bezien wat er nu werkelijk met David aan de hand was. David was zo gek nog niet. In de ogen van de wereld wel, maar dat zou ons niet onbekend voor moeten komen…

Deze geschiedenis in het leven van David is een schitterend plaatje van de huidige tijd, waarin de Zoon van David nog geen geopenbaard Koninkrijk heeft, maar wel regeert over een gezelschap dat tot Hem verzameld wordt. Hij is hun Hoofd.

Studie op gezondewoorden.nl

In twee eerdere studies hebben we al stilgestaan bij Psalm 110. De eerste keer zagen we hoe in vers 1 de huidige positie van Christus wordt beschreven aan Gods rechterhand. Daar is Hij gezeten, totdat in de toekomst alle vijanden onder Zijn voeten zullen worden gesteld. Over deze toekomst, waarin de Messias heerst vanuit Sion, handelen dan ook de verzen 2-3 en 5b-7. Deze verzen hebben we in het tweede deel besproken.

In deze studie bespreken we Psalm 110:4. Daarin wordt óók gesproken over de positie aan Gods rechterhand, die Christus nú heeft en daar wordt door God plechtig verklaard dat Hij Priester is tot in de aeon, naar de orde van Melchizedek. Nadrukkelijk wordt dit verklaard, want God heeft het met een eed gezworen. Wat betekent het, dat Hij Priester is, wie is Melchizedek eigenlijk en wat zegt de Schrift nog meer over deze mysterieuze figuur?

In Richteren 16 vinden we tussen de uitgebreide geschiedenissen van Simson een kort verhaal opgetekend. Simson bezoekt een hoer in Gaza en als de Gazieten hier lucht van krijgen, sluiten zij de poorten van de stad met als bedoeling om Simson bij het morgenlicht te doden.

Maar Simson staat midden in de nacht op, breekt de stadspoort uit, neemt die op zijn schouders en zet ze op de top van een berg.

Deze geschiedenis spreekt van Jezus Christus, de Sterke Held, die de dood overwon en in Zijn triomf opvoer in de hoogte!

Vorige keer hebben we het eerste vers van Psalm 110 besproken, dat spreekt over de huidige positie van Christus aan Gods rechterhand. Een vers dat vaak geciteerd wordt en waar vaak aan gerefereerd wordt in het nieuwe testament.

Maar dit “gezeten zijn aan Gods rechterhand” heeft een nadrukkelijk “totdat”. De Messias zal verschijnen aan Israël en zitten op de troon van Zijn vader David in Jeruzalem. Vanuit Sion zullen alle vijanden onderworpen worden. In deze studie bespreken we de verzen uit Psalm 110 die daarover gaan.

In deze studie bespreken we het eerste vers van Psalm 110. Dit is de meest aangehaalde Psalm in het nieuwe testament. Het beschrijft dat de Messias, voordat Hij zou regeren vanuit Sion, éérst verhoogd zou worden tot aan Gods rechterhand. Jezus hield dit Zijn tijdgenoten voor, maar dit was bij hen volstrekt onbekend.

Later is het dan ook de schrijver van de Hebreeën brief die deze waarheid aan de Hebreeën illustreert door middel van de typologie in de tabernakel. En ook in veel (andere) brieven van Paulus spreekt hij over de verhoogde positie van Christus aan Gods rechterhand, ver boven alle overheden en machten. En Paulus maakt daar nog meer over bekend. Deze positie deelt Hij met de ecclesia, die Zijn lichaam is. Nu verborgen in de hemel, maar straks geopenbaard in heerlijkheid!

Paulus zegt in Efeze 6 dat hij een ambassadeur is in een keten voor het geheim (of: de verborgenheid) van het evangelie. Deze wereld toont haar vijandschap door Gods ambassadeur gevangen te zetten. In de wereld is dit een handeling die met vijandschap beantwoord zou worden en de aanleiding zou kunnen zijn tot een oorlog. Maar wat is Gods antwoord? Hij verkondigt vrede aan deze wereld!

Het geheim van het evangelie dat Paulus mocht bekendmaken, blijkt de boodschap te zijn aan een vijandige wereld dat God in Christus deze wereld met Zich verzoent.

In het begin van Handelingen 1 vragen de discipelen aan Jezus: “herstelt U in deze tijd het Koninkrijk voor Israël?” De Heer geeft als antwoord dat het op dat moment niet aan hen was de tijden en gelegenheden te weten. Zij zouden eerst gaan getuigen aan Israël.

Gedurende het boek Handelingen verdwijnen de Twaalf en Israël steeds meer naar de achtergrond en komt Paulus, de apostel van de natiën, steeds meer op de voorgrond. Israël zou niet geloven en zou ook de opgewekte Christus verwerpen. Het Koninkrijk zou niet worden geopenbaard en de redding werd naar de natiën gezonden. Het zal pas in de toekomst zijn dat het Koninkrijk hersteld zal worden voor Israël.

Hoewel de Heer die vraag in Handelingen 1 niet letterlijk beantwoord, vinden we ook in dat hoofdstuk al een verborgen aanwijzing. Na de hemelvaart van Jezus vanaf de Olijfberg keren de discipelen terug naar Jeruzalem, een sabbatsreis daarvandaan. Een sabbatsreis bedraagt een afstand van 2000 ellen. Een verborgen verwijzing naar de tijd die zou verstrijken vanaf de hemelvaart tot de vestiging van de troon van de Messias in ‘de stad van de grote Koning’.

Psalm 2 is één van de Psalmen waarnaar in het nieuwe testament verschillende keren wordt verwezen. Deze Psalm staat bekend als ‘een Messiaanse Psalm’, dat wil zeggen: een Psalm die spreekt van de Messias die zou komen en Zijn Koninkrijk zou vestigen. In Psalm 2 komt naar voren dat de natiën en de koningen van de aarde dit zullen willen verhinderen en tezamen beraadslagen tegen JAHWEH en de Messias. God lacht hierom, Hij heeft immers Zijn Koning gesteld over Sion en niemand zal dat kunnen verhinderen!

In Johannes 8 vinden we de geschiedenis waarin de schriftgeleerden en Farizeeërs een vrouw bij Jezus brengen, die betrapt is op overspel. Volgens de wet van Mozes zou zij moeten worden gestenigd en zij vragen aan Jezus wat Hij vindt wat er moet gebeuren. Het was een strikvraag, ingegeven door valse motieven. Van de Romeinen mochten de Joden geen mensen stenigen, maar als Jezus zei dat hij haar niet zou stenigen, ging Hij daarmee in tegen de wet van Mozes.

Jezus zegt niets, bukt zich en schrijft tot twee keer toe met Zijn vinger in de aarde. Wat Hij schreef weten we niet, maar wat het teweegbrengt wel. Één voor één druipen zij af. Er zit natuurlijk meer achter deze gebeurtenissen, dan je op het eerste gezicht zou denken. Het twee keer schrijven in de aarde van Jezus is een verwijzing naar God, die twee keer Zijn woorden schreef in stenen tafelen.

In de eerste helft van 1 Samuël 16 vinden we de geschiedenis van de zalving van David. In het geheim wordt David tot koning gezalfd, want dit moet voor koning Saul verborgen blijven. Vanaf dat moment wordt ‘de geest vaardig over David’.

In het tweede gedeelte van het hoofdstuk lezen we dat de geest van JAHWEH wijkt van Saul en hij een kwade geest ontvangt. Om Saul tot rust te brengen, stellen zijn dienaren voor om iemand muziek te laten spelen. David wordt erbij geroepen en hij speelt voor Saul op de harp.

In 1 Samuël 16 vinden we de geschiedenis van de zalving van David. Samuël wordt er op uit gestuurd om een zoon van Isaï tot koning te zalven. Dit moet echter in het geheim gebeuren, want op dat moment is Saul nog koning. De hele gebeurtenis heeft nogal wat voeten in de aarde. Samuël belegt een offermaaltijd om de ware toedracht van zijn komst te verhullen en stuk voor stuk verschijnen de zeven zonen voor Samuël, maar de juiste is er niet bij. Dan uiteindelijk verschijnt David ten tonele en hij is de man van Gods keuze.

Alle details in deze geschiedenis verwijzen naar de Zoon van David!

In met name het boek Exodus vinden we beschrijvingen hoe Mozes de tabernakel met alle voorwerpen zou maken. De maten, de te gebruiken materialen voor de tent, maar ook bijvoorbeeld hoe het brandofferaltaar en de ark van het verbond zouden worden gemaakt. Daarnaast beschrijft het ook de kleding van de priesters en alle rituelen met betrekking tot de tabernakel. Het is de Hebreeën brief die een tipje van de sluier oplicht (!) over de betekenis van al deze dingen, zodat we met recht gaan ont-dekken waarvan het spreekt.

In Exodus 31 vinden we dat ene Bezaleël door God wordt aangesteld om alles met betrekking tot de tabernakel te maken. Hij krijgt hierbij assistentie van Aholiab. Bezaleël is de bouwer van het huis van God, waarvan de Schrift zegt dat het een schaduw is van wat zou komen. In deze studie willen we ons eens richten op wat er over deze Bezaleël en Aholiab wordt gezegd.

In Kolossenzen 1 geeft Paulus een indrukwekkende beschrijving van de Zoon van Gods liefde. God heeft Hem gesteld tot Eerste van de oude en de nieuwe schepping. Heel Gods voornemen met Zijn schepping, volbrengt Hij in, en door, Zijn Zoon. Dit plan omvat de hele schepping. Vandaar dat de Statenvertaling boven dit gedeelte heeft gezet: “de heerlijkheid van Christus en Zijn evangelie”.

In dit tweede deel komt naar voren wat het geheim is dat Paulus mocht bekendmaken onder de natiën. Welke rol speelt de ecclesia, het lichaam van Christus in Gods plan met de schepping

In dit tweede deel komt naar voren wat het geheim is dat Paulus mocht bekendmaken onder de natiën. Welke rol speelt de ecclesia, het lichaam van Christus in Gods plan met de schepping

De bespreking van Kolossenzen 1:21-29

In Kolossenzen 1 geeft Paulus een indrukwekkende beschrijving van de Zoon van Gods liefde. God heeft Hem gesteld tot Eerste van de oude en de nieuwe schepping. Heel Gods voornemen met Zijn schepping, volbrengt Hij in, en door, Zijn Zoon. Dit plan omvat de hele schepping. Vandaar dat de Statenvertaling boven dit gedeelte heeft gezet: “de heerlijkheid van Christus en Zijn evangelie”.

In Genesis 41 vinden we de geschiedenis van de twee dromen van Farao. In de eerste droom verschijnen zeven vette koeien. Daarna komen er zeven magere koeien die de vette koeien opeten. De tweede droom is soortgelijk, maar dan zijn het zeven magere korenaren die zeven vette korenaren verslinden.

De dromen kunnen niet worden uitgelegd door Farao’s dienaren en de schenker herinnert zich Jozef, die eerder in de gevangenis zijn droom en die van de bakker had uitgelegd. Jozef wordt bij Farao gebracht, legt de dromen uit en wordt aangesteld als heerser over Egypte.

De betekenis van de dromen hadden een concrete betekenis voor die tijd, maar net zoals met alles in het leven van Jozef, hebben ze ook een profetische betekenis en verwijzen ze naar Hem, van wie Jozef een uitbeelding is: Christus Jezus.

De geschiedenis van David en Goliath is één van de bekendste in de Schrift. De kleine David tegen de grote reus. Toch is de betekenis van deze geschiedenis nogal onbekend. Hoewel het een verhaal is dat erg tot de verbeelding spreekt, gaat de echte ‘inspiratie’ veel verder dan dat.

David was niet slechts een poëet, maar een profeet (Hand.2:30) en spreekt in zijn woorden en daden van de Zoon van David. Ook deze geschiedenis is een profetisch plaatje van de Zoon van David, die de grote tegenstander verslaat.

De geschiedenissen van David spreken erg tot de verbeelding. Het zijn schitterende plaatjes van Hem, die komen zou, Jezus Christus. David spreekt dan ook in al zijn woorden (Hand.2:30), maar ook in zijn daden van de Zoon van David. In zijn koningschap, in het verslaan van de tegenstander én ook in zijn vlucht voor koning Saul.

In deze geschiedenis in 1 Samuël 21 komt David, die op een geheime missie is, terecht in het huis van God en vraagt daar aan de priester om brood voor zijn manschappen. Het nieuwe testament geeft hierop als toelichting dat dit dingen waren die onder de wet verboden waren. Het spreekt dan ook van de Zoon van David, die meer is dan de dingen van het oude verbond (Matth.12:1-6).

In Johannes 13 vinden we een bekende geschiedenis beschreven waarin Jezus de voeten wast van Zijn discipelen. Petrus komt hier tegen in verzet. Er ontstaat een gesprek waarin Jezus tegen Hem zegt dat hij op dat moment niet begreep wat Jezus deed, maar het ‘na dezen’ zou verstaan.

Petrus wist natuurlijk wat Jezus letterlijk deed, namelijk dat Hij zijn voeten waste, want daar protesteerde hij juist tegen. Maar wat Petrus toen nog niet wist is dat deze voetwassing een schitterend plaatje blijkt te zijn van het werk van Christus in onze tijd. Na Zijn opstanding en door het ongeloof van het Joodse volk verbergt de Heer zich in de bovenzaal en reinigt daar de zijnen.

In Efeze 1 begint Paulus met zijn lezers voor te houden dat wij als gelovigen zijn gezegend in alle geestelijke zegen in de hemel in Christus. Meteen daarop volgt een gebed. In dit gebed vraagt Paulus aan God bijvoorbeeld niet om het veranderen van de omstandigheden, maar om werkelijk zicht te krijgen op de ontzagwekkend hoge roeping en positie die wij als gelovigen hebben. Dat tilt ons namelijk boven alle omstandigheden uit.

In de geschiedenis van 2 Sam.6:1-11 vinden we hoe de tocht van de Ark naar Jeruzalem wordt onderbroken. 

In een eerdere studie:

http://gezondewoorden.nl/studies/de-ark-bij-obed-edom

heb ik de uiteengezet hoe deze geschiedenis een beeld is in de onderbreking van Gods handelen met Israël.

In deze studie bespreek ik het vervolg van de geschiedenis: 2 Sam.6:12-23, waarin de Ark uiteindelijk alsnog toch zijn bestemming bereikt. Het is een schitterend plaatje van de vestiging van het Koninkrijk van de Messias, de Zoon van David.

In 1 Thessalonicenzen 5 geeft Paulus toelichting op het tijdstip waarop wat hij daarvoor uiteengezet had over de wegrukking, zal plaatsvinden. Voor degenen die in duisternis wandelen, zal dit hen overkomen, als een dief in de nacht. Woorden die vaak misbruikt worden door ‘gelovigen’ om aan te geven dat we niet kunnen weten wanneer deze dingen plaatsvinden.

Maar het idee in dit hoofdstuk is dat degenen die in het licht wandelen en wakker zijn, het juist wél kunnen weten. Wanneer namelijk men zal zeggen: ‘het is vrede en zekerheid’ dan weten zij ‘hoe laat’ het is. Waar wijst deze uitdrukking ‘vrede en zekerheid’ eigenlijk op?

In 2 Samuël 6 vinden we de geschiedenis van David die de ark van het verbond naar Jeruzalem wil laten brengen. Maar dat loopt anders. De ark wordt op een kar gezet, de ossen struikelen en Uzza, die de vallende ark wil tegenhouden, sterft. De optocht wordt onderbroken en de ark komt terecht in het buitenland: bij Obed-Edom in Gath. Dit verhaal is een illustratie van de onderbreking in Gods handelen met Israël.

De geschiedenis van Maria en Martha is een vervolg en daarmee een nadere toelichting op de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan. Het is een kort verhaal, maar met enkele veelzeggende details en meerdere lagen. Een schitterend plaatje van onze tijd.

Bespreking van de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan. Deze gelijkenis wordt meestal verkeerd gelezen en uitgelegd. De woorden die Jezus spreekt tegen de wetgeleerde: “hoe lees je?” zijn ook op ons van toepassing. Lees wat er staat, dan blijkt het heel anders te zijn dan u meestal verteld is. Wie is onze naaste? Degene die hulp nodig heeft, of Degene die helpt?

In deze laatste studie over ‘de galerij van geloofsgetuigen’ hebben we het hoogtepunt van de uiteenzetting besproken: Hebr.12:1-4. Daar wordt gerefereerd aan de gelovigen uit Hebreeën 11 als ‘een de wolk van getuigen’. Wat houdt dat precies in en wat heeft het met onze loopbaan van het geloof te maken?

En er wordt natuurlijk ook gesproken over ‘de Overste Leidsman en Voleinder van het geloof’, Jezus. Ook Hij leefde in geloof.

Deze studie is het vervolg op de studies over Hebreeën 11. In deze toespraak worden de verzen 23 t/m 32 besproken. Over Mozes, Rachab, Gideon, enz. Zij leefden allen uit geloof en waren overtuigd van dingen die niet gezien worden.

Helaas is zowel de audio-opname, als de video-opname, van deel 2 mislukt.

de powerpoint is wel beschikbaar:

http://gezondewoorden.nl/studies/een-wolk-van-getuigen-2

In Hebreeën 11 vinden we een opsomming van allerlei gelovigen uit het oude testament die leefden uit geloof. Zij worden ten voorbeeld gegeven voor de Hebreeën. Deze gelovigen, zoals Abel, Henoch, Noach, Abraham, enz. leefden uit beloften die zij hadden ontvangen van God. Hun werden dingen voorzegd die niet gezien werden. Toch waren zij ervan overtuigd dat God deze beloften zou vervullen. Het hoofdstuk staat niet op zichzelf, maar past perfect in de context van de Hebreeën brief en dus van de situatie waarin deze Hebreeën zich bevonden.

Helaas is zowel de audio-opname, als de video-opname, van deel 2 mislukt.

de powerpoint is wel beschikbaar:

http://gezondewoorden.nl/studies/een-wolk-van-getuigen-2

In 1 Korinthe 9 zet Paulus uiteen dat hij alles deed vanwege het evangelie. Wat de situatie ook was, hij paste zich aan. Niet de boodschap werd aangepast, maar Paulus zelf paste zich aan. Voor de Joden was hij als een Jood en onder de wet, maar net zo makkelijk begaf hij zich onder de natiën, die zonder wet zijn en leefde hij niet onder de wet. Alles deed hij om anderen te winnen voor het evangelie. In dit gedeelte geeft Paulus ook schitterende metaforen uit de sportwereld. Zoals (top)sporters in alles afzien en volledige focus hebben op de winst, zo deed Paulus alles voor het evangelie en om anderen te winnen.

Er zullen maar weinig mensen zijn die het verhaal van de broedermoord op de eerste bladzijden van de bijbel niet kennen. Toch zijn er nogal wat details in deze geschiedenis die misverstaan worden. Maar belangrijker nog is dat deze gebeurtenissen een profetische strekking hebben. Het is een illustratie van Israël dat haar broeder, de Messias, doodde. Net als Kaïn werd het volk verstrooid over de aarde. En God zorgde voor een plaatsvervanger van Abel: een nieuwe zoon van van Adam…

De hogepriester onder het oude verbond ging zijn weg door de verschillende vertrekken van de tabernakel, tot in het allerheiligste vertrek. Al lopend sprenkelde hij bloed, tot in het heilige der heiligen, op het verzoendeksel. Het bloedspoor dat hierdoor ontstond, wordt door de schrijver van de Hebreeën brief uitgelegd. Het is een uitbeelding van de nieuwe (lett: pas geslachte) en levende weg die Christus heeft ingewijd. Niet alleen voor zichzelf, maar ook voor ons! Daardoor kunnen we met vrijmoedigheid naderen tot de troon van de genade.

In 2 Koningen 11 (en 2 Kronieken 22 en 23) vinden we de merkwaardige geschiedenis van Joas. Zijn vader, Achazja, komt te overlijden en Atalja, de moeder van Achazja, grijpt dit aan om het hele koninklijke nageslacht om te brengen. Zoals blijkt met de bedoeling haar eigen dynastie te vestigen. Dit is een dramatische gebeurtenis, omdat uit het koningshuis van David en Juda, de Messias zou voortkomen.

Maar in het verborgen is er nog een nakomeling van David: Joas. Hij wordt door de vrouw van de hogepriester verborgen in de tempel en verblijft daar zes jaren. In het zevende jaar, op de zevende dag, wordt deze koning bekendgemaakt. Het is een schitterend plaatje van Christus, die nu verborgen is in de hemel, en in de toekomst zal worden geopenbaard. Op de zevende dag (van duizend jaar, 2 Petr.3:8)!

Slechts in drie verzen vinden we in Genesis 14 de raadselachtige figuur Melchizedek besproken. Daarnaast is er in de Hebreeuwse bijbel slechts één verwijzing naar hem in Psalm 110. Toch gaat van deze Melchizedek een grote sprake uit. Het is de schrijver van de Hebreeën brief, die uitlegt wat en waarom. Alle details die van Melchizedek worden gegeven, zijn van belang voor de betekenis. Maar ook wat er niet staat. In alles is hij een voorafschaduwing van de opgewekte Christus.

In deze studie bespreken we een aantal gedeelten uit de Hebreeën brief waar Christus wordt beschreven als Hogepriester. De Hebreeën brief maakt ons veel duidelijk over waarom Hij eerst mens moest worden. Dat heeft alles met Zijn Hogepriesterschap te maken.

De aanhef van de Hebreeën brief verschilt nogal van andere brieven. Vrijwel alle brieven noemen als eerste de afzender en de geadresseerden. In de Hebreeën brief is dit anders. Waarom?

In deze studie een bespreking van de eerste verzen van deze brief. Daarin wordt een samenvatting van de brief gegeven. Deze brief gaat over de Zoon, die Hogepriester is geworden en gezet aan Gods rechterhand. Heel deze schepping is Zijn bezit, maar dat is nu nog niet zichtbaar. De Hogepriester verblijft in het heiligdom, onttrokken aan het oog, totdat….

In deze geschiedenis in Numeri 17 wijst God door middel van het doen uitlopen van de staf van Aäron, dat deze de hogepriester is van Zijn keuze. Een staf is in de Schrift altijd al een beeld van opstanding, maar deze staf brengt ook nog eens leven voort door middel van knoppen, bloesem en amandelen. De amandelboom is de eerste boom die bloeit in Israël en daarmee een beeld van Christus, de Eersteling. Alles in deze geschiedenis verwijst naar Hem, die de dood overwon.

En waar spreekt de nacht van? En de tabernakel die buiten de legerplaatt van Israël stond en waar de staven werden neergelegd, bij de ark van het verbond? Geweldige beelden van onze huidige tijd en de nabije toekomst, wanneer Israël zal erkennen wie haar Hogepriester is!

De opstanding van Jezus Christus is veruit het meest belangrijke feit dat ooit heeft plaatsgevonden. Het is alomvattend en elk mens zal ooit deel hebben aan het opstandingsleven dat Hij aan het licht bracht.

In deze studie bespreken we de eerste 10 verzen van Johannes 20. Alles in deze verzen verwijst naar wat Hij door Zijn opstanding tot stand zou brengen: de weggewentelde steen, de linnen doeken, maar ook de personen die een rol spelen, zoals Petrus, Johannes en Maria Magdalena.

In 1 Timotheüs 2 roept Paulus op om te bidden en danken voor koningen en andere ‘hooggeplaatsten’ opdat wij een stil en rustig leven zouden leiden. Vaak wordt dit uitgelegd dat wij zouden bidden om met rust gelaten te worden door de overheden, maar dat staat er niet. Wij kunnen voor de overheden, of het nu goede of slechte zijn, bidden en danken, in de wetenschap dat zij onder God staan en Hij alles in Zijn hand heeft. Dát geeft rust en houdt ons rustig.

In Romeinen 13 zegt Paulus dat we ons zouden onderschikken aan de overheden, die boven ons staan. En ook dat alle overheden onder God gesteld zijn. In deze studie bezien we om welke overheden het gaat in dit gedeelte. Ook beantwoorden we de vraag of onderschikken gelijk is aan (absolute) gehoorzaamheid. Maar we beginnen in Romeinen 11 en 12, want dit hoofdstuk staat niet op zichzelf, maar houdt rechtstreeks verband met het voorgaande.

Zes keer wordt er in het nieuwe testament een woord gebruikt dat wordt vertaald met: wedergeboorte, wedergeboren of wederom geboren. Het is de vertaling van drie verschillende Griekse woorden. In deze studie gaan we alle zes de Schriftplaatsen langs.

Toespraak gehouden op 14 maart 20121 in ‘gemeente de Heere zal voorzien’ in Den Haag.

Zeven keer vinden we in de brieven van Paulus (als we de Hebreeën brief hierin meerekenen) het Griekse woord mimētēs, dat in de meeste vertalingen wordt vertaald met navolgers. Letterlijk betekent het nabootsers. Wie zouden we nabootsen, hoe en waarom? In deze studie gaan we alle zeven Schriftplaatsen langs.

Geest en ziel zijn begrippen die nogal eens misverstaan worden. Eigenlijk worden ze meestal opgevat als min of meer synoniemen. Maar niet in de Schrift. Daar wordt (zwaard)scherp een onderscheid gemaakt tussen ziel en geest. In 1 Korinthe 2 zet Paulus uiteen wat de houding en gerichtheid van de geestelijke mens is. ‘Geestelijk’ is verre van mystiek, maar wijst ons op het woord: onderzoeken, weten, kritisch beoordelen, enz.

De eerste zin in de eerste Psalm is: ‘Gelukkig is de man…’. Wie is deze man? Daarop geeft Petrus in Handelingen 2 en Paulus in Handelingen 13 het antwoord. Dé Man is Christus, de Psalmen spreken van Hem!. Hij is dan ook de enige waarvan gezegd kan worden: ‘….en in alles wat hij doet, zal hij voorspoedig zijn’.

Het verhaal van Mozes begint bij zijn geboorte. Hij wordt door zijn ouders eerst drie maanden verborgen, omdat de Farao had bevolen alle geboren zonen van Israël te doden. Zo werd Mozes in een rieten mandje (lett: een ark van papyrus) te vondeling gelegd door zijn moeder en gevonden door de dochter van de farao van Egypte. Hij groeit op aan het Egyptische hof.

Wanneer Mozes 40 jaar oud is, gaat hij uit tot zijn broeders, die leven in slavernij in Egypte. God had al aan Abraham voorzegd hoe lang deze slavernij zou duren. De tijd van verlossing was aangebroken en Mozes mengt zich in een geschil en slaat een Egyptenaar dood. Hij dacht dat zijn broeders zouden begrijpen dat hij de beloofde verlosser was, maar zij erkenden hem niet. Mozes vlucht naar Midian en komt daar terecht bij de priester en zijn familie.

Hij trouwt daar en krijgt twee zonen. Mozes’ verwerping door zijn broedervolk en zijn verblijf in het buitenland is een type van onze huidige tijd. De Messias is door Israël verworpen en is nu ‘Christus, onder jullie natiën’ (Kol.1:27).

Nadat Jozef door Jakobs zonen verkocht wordt aan handelaren verdwijnt hij naar Egypte. Daar komt hij vervolgens buiten het zicht van het huis van Jakob in het woonhuis van Potifar en een ander huis met dezelfde eigenaar, de gevangenis. In het ene treft hij een ontrouwe vrouw, in het andere huis legt hij verborgenheden uit. Jozef is hierin een type van Christus, die gezonden werd tot het huis van Israël, maar een ontrouw volk trof en vervolgens in het andere huis terecht kwam, de ecclesia. Daar onthult Hij geheimen.

In Handelingen 20 vinden we de geschiedenis van Eutychus. Zittend in het venster, valt hij in slaap tijdens een toespraak van Paulus en valt van de derde verdieping naar beneden, dood. Paulus gaat naar beneden en zegt dat het goed zal komen met hem, waarna hij vervolgens gewoon verder gaat met zijn toespraak. De volgende morgen blijkt Eutychus, levend en wel. Een schitterende geschiedenis met een diepe typologische betekenis!

In Johannes 4 vinden we de geschiedenis van de Samaritaanse vrouw. Deze geschiedenis is meer dan een mooi verhaal en heeft ook een diepe typologische betekenis. Jezus verblijft twee dagen buiten het Joodse land en juist daar maakt Hij zich bekend als de Messias en geloven velen in Hem. Een geweldige illustratie van onze tijd, waarin Christus onder de natiën verblijft.

De gelovige is één met Christus, samen met Christus gestorven, begraven en opgewekt. We vinden het begrip ‘samen’ dan ook in alle brieven van Paulus. Dat Hij is opgewekt betekent niet alleen dat wij ook zullen worden opgewekt, maar dat wij, nu al, in nieuwheid van leven zouden wandelen.

In Openbaring 12 wordt gesproken over een teken van een vrouw die een mannelijke zoon baart. Dit kind wordt bedreigd door een draak en wordt daarop weggerukt tot God en Zijn troon. Dit beeld blijkt naadloos aan te sluiten op wat Paulus leert over de wegrukking en ook op wanneer deze gebeurtenis plaatsvindt, net vóór de aanvang van de grote verdrukking.

In 2 Thess.2 spreekt Paulus over de komst van onze Heer Jezus Christus en onze ’toevergadering’ tot Hem. Waar heeft hij het precies over? En wie is ‘de mens van de wetteloosheid’ en wat heeft zijn openbaring te maken met onze toevergadering tot Hem? Ook in dit gedeelte spreekt Paulus over de wegrukking, meerdere malen en met verschillende termen. Nádat de ecclesia uit het midden verwijderd zal zijn, zal de mens van de wetteloosheid zich openbaren.

Paulus had in 1 Thessalonicenzen 4 gesproken over het moment van Christus’ komst, waarbij de doden in Christus zullen worden opgewekt en degenen die levend overblijven, samen met hen, worden weggerukt de Heer tegemoet. In het volgende hoofdstuk legt hij uit dat voor velen deze komst zal komen als een dief in de nacht. Maar niet voor ons, wij zijn op de hoogte van de tijden en gelegenheden en wandelen niet in duisternis. Juist in lastige tijden is het nodig om wakker en nuchter te zijn en de blik niet te hebben op de omstandigheden, maar op het woord van God, dat vast is.

In de loop van de samenkomst kwam de politie aan de deur en vonden dat de corona maatregelen niet goed nageleefd werden. Hierdoor moest de bijeenkomst beëindigd worden en heb ik het tweede deel zonder publiek, achter de laptop, ‘ingesproken’.

In 1 Thessalonicenzen 4 bemoedigt Paulus zijn lezers betreffende degenen die ontslapen zijn. Deze Thessalonicenzen keken uit naar een spoedige (weder)komst van de Heer en ze vroegen zich af wat er gebeurde met degenen die al voor dat moment overleden zijn. Paulus gaat hierop in en ook op wat er met degenen gebeurt die op dat moment nog leven. Omdat de gebeurtenis van ‘Zijn parousia’ nog steeds toekomst is, zijn voor ons deze woorden zeer actueel. Juist nu deze dag nadert.

In 1 Korinthe 15 geeft Paulus een uitgebreide uiteenzetting over de opstanding van doden. Maar wat gebeurt er eigenlijk met degenen die nog leven bij de komst van de Heer? Ook daarvan spreekt hij, o.a. in 1 Kortinthe 15, maar ook op andere plaatsen, zoals in 2 Korinthe 5.

Paulus schreef de Filippenzen brief onder moeilijke omstandigheden. Toch loopt deze brief over van blijdschap. Deze blijdschap is dan ook niet vanwege de omstandigheden, maar ondanks de omstandigheden. Ze is namelijk niet gebaseerd op dat wat aan verandering onderhevig is, maar op vaststaande feiten. Paulus onderwijst ook ons en wijst ons op God, de Heer is nabij!

Het verhaal van de misstap van Juda in Genesis 38 is een onderbreking in de geschiedenis van Jozef. De plaats van dit hoofdstuk is dan ook veelzeggend over de diepere betekenis ervan. Zoals de verhaallijn van Jozef werd onderbroken, zo is er ook een onderbreking die de komst van Christus in tweeën verdeeld. Daartussen ligt de misstap van Juda, het Joodse volk is ongelovig.

Hoewel deze geschiedenis niet zo fraai is, vinden we de tweeling die uit Juda’s misstap met Thamar geboren wordt, terug in Mattheus 1, in het geslachtsregister van Jezus. Het moest dan ook zo gebeuren. Alles in dit verhaal heeft betekenis en wijst ons naar de Messias en wanneer Hij zou komen. Duizenden jaren van tevoren al geïllustreerd.

Hoewel Paulus in Handelingen 7 voor het eerst wordt geïntroduceerd, heet hij daar nog ‘Saulus’. Het is pas enkele hoofdstukken later in Handelingen 13 dat er een naamsverwisseling plaatsvindt en hij vanaf dat moment consequent ‘Paulus’ wordt genoemd. Paulus spreekt in dit hoofdstuk het woord van God tot een heiden, een Romein, en ondervindt daarbij tegenstand van een Joodse tovenaar, Elymas.

Paulus weerstaat de Jood en voorzegt dat hij voor een periode blind zal zijn. Deze geschiedenis staat model voor de bediening van Paulus: het Joodse volk is tijdelijk verblind en de boodschap gaat naar de natiën.

Een groot deel van de bijbel bestaat uit profetie. God sprak tot Zijn volk door profeten en veel van die profetieën zijn vastgelegd op schrift en opgenomen in de bijbel. Profetie betekent letterlijk vooruit spreken of: voor-zeggen. Profetieën handelen dan ook over toekomstige zaken. Maar wist u dat er vele profeten zijn die niet alleen moesten spreken, maar ook door hun daden iets moesten uitbeelden van God? Één daarvan is Hosea, die moest trouwen met een hoer. Zo werd hij door God opgedragen uitdrukking te geven aan een voorzegging. Hosea werd hiermee een sprekend voorbeeld. Nou ja, figuurlijk gesproken dan….

Jozef is één van de mooiste en misschien ook wel het duidelijkste type van Christus. Zelfs onder gelovigen die niet zoveel van typologie (willen) weten, is het onomstreden dat de weg die Jozef ging, een uitbeelding is, van wat Jezus Christus later zou overkomen. Jozef werd verworpen door zijn broers, kwam buiten het land terecht en kreeg daar alsnog een hoge plaats. Vervolgens komen zijn broers tot hem en maakt hij zich aan hen bekend. Zo zou het ook gaan met Jezus Christus: gedood en verworpen door zijn broedervolk komt Hij onder de natiën terecht en krijgt daar een hoge plaats. In de nabije toekomst zal het huis van Jakob alsnog tot Hem komen en zal Hij zich aan hen bekend maken.

Dat is de grote lijn, maar deze geschiedenissen worden uitvoerig beschreven in lange hoofdstukken, met veel details. In deze bijbelstudie aandacht voor de details van het eerste hoofdstuk van Jozefs optreden: Genesis 37.

In de bijbel vinden we veel genezingen, met name in de evangeliën. Deze genezingen staan niet op zichzelf, maar zijn tekenen. Dat wil zeggen: ze staan symbool voor iets anders. Als letterlijk ogen worden geopend of doven kunnen horen, is dat een uitbeelding van geestelijke ogen die worden geopend en geestelijke oren die horen. Ook de genezing van de man met de verdorde hand is zo’n teken. We vinden deze geschiedenis bij Mattheüs, Marcus en Lukas. Waar spreekt het van? De oudtestamentische profeten geven het antwoord.

Jesaja 53 is één van de meest bekende hoofdstukken uit het oude testament. In dit gedeelte wordt het lijden van de Messias voorzegd. Hij zou ‘als een lam ter slachting worden geleid’. Andere zaken met betrekking tot dit hoofdstuk zijn minder bekend. Bijvoorbeeld dat het gedeelte al aanvangt in Jes.52:14, een profetie over ‘de knecht des HEEREN’. Maar ook dat Jesaja 53 handelt over Zijn opstanding en verhoging aan Gods rechterhand, krijgt meestal minder aandacht. Kortom: redenen genoeg om dit hoofdstuk eens nader te onderzoeken.

1 Korinthe 13 is een gedeelte dat erg bekend is en wordt voorgelezen op bruiloften en andere gelegenheden. Maar erg onbekend is de context waarin Paulus deze zaken naar voren brengt: het heeft alles te maken met de hoofdstukken 12 en 14, die handelen over de geestelijke gaven. Centraal daarin staat de liefde. Maar wat is die liefde dan precies, of anders gezegd: over welke liefde gaat het? En welke plaats hebben de geestelijke gaven, toen en nú? Paulus zet uiteen dat de geestelijke gaven zouden ophouden en er een tijd zou komen wanneer ze overbodig zouden zijn. Wij mogen leven in die tijd in het volle licht van het complete woord van God!

Hoewel de opstanding van Christus de belangrijkste gebeurtenis in de geschiedenis is, vinden we er toch maar weinig over beschreven in de evangeliën. Over de opstanding zelf, over wat er in het graf gebeurde, zelfs helemaal niets. Het graf was leeg en Christus was opgestaan, dat is de mededeling Wel vinden we wat gebeurtenissen en details rond de opstanding. Maar pas wanneer we alle vier de verslagen naast elkaar leggen hebben we een redelijk overzicht van het geheel.

Waarvan spreken de bijzonderheden die we beschreven vinden?

Twee verschillende ‘wonderbare spijzigingen’ vinden we beschreven in de evangeliën. Die van de vijf broden en twee vissen is waarschijnlijk de bekendste. Het unieke van deze geschiedenis, is dat deze in alle vier de evangeliën vermeld wordt. In dit wonder van Jezus worden dan ook fundamentele zaken geïllustreerd. Genoeg aanleiding om eens de details te bezien en onder de loep te nemen. En wat zijn de verschillen met die andere vermenigvuldiging van broden en vissen en waar spreekt het van?

Bij de kruisiging van Jezus werden de benen gebroken van de andere gekruisigden, zodat zij sneller zouden sterven. Daar was namelijk haast bij, omdat een sabbat zou aanvangen en de lichamen dan niet meer aan het kruis mochten hangen. Maar Jezus was al gestorven. Dat verbaasde Pilatus zozeer dat hij zelfs navraag liet doen bij de verantwoordelijke hoofdman. Hoe kon het dat Jezus zo snel gestorven was?

Onderzoek van de originele tekst laat zien dat Jezus, net als het paaslam, geslacht werd en stierf door verbloeding (leegbloeden). Jezus stierf door de steek die Hem werd toegebracht door een Romeinse soldaat. Onbekend, maar volkomen in overeenstemming met de profetieën.

Na Jezus’ dood verschijnt ene Jozef van Arimathea ten tonele die het lichaam van Jezus opvraagt bij Pilatus en Hem begraaft. Het graf wordt op voorstel van de Joodse leiders verzekerd met een wachtpost en verzegeld…

Rond de veroordeling en kruisiging van Jezus vinden we heel wat details vermeld die op het eerste gezicht van weinig belang lijken. Over de kruisiging zelf vinden we bijvoorbeeld slechts de sobere mededeling: “En zij kruisigen Hem”. Over zaken die wij doorgaans graag willen weten, zoals over de gemoedstoestand en gedachten van de Heer, vind je nauwelijks iets terug in de evangeliën.

Wat we wel lezen is hoe het Judas verder vergaat, dat Pilatus de menigte laat kiezen tussen de vrijlating van Jezus en een andere gevangene, hoe de klederen van Jezus verdeeld worden, enz. Dit zijn details waarin belangrijke betekenissen verborgen liggen. Daarom wordt er dan ook verslag van gedaan.

In deze studie ook aandacht voor de uitroep van Jezus: “Mijn God, Mijn God, waarom hebt U Mij verlaten”. Werd Jezus echt verlaten door Zijn Vader en is de drie uur duisternis daar de uitdrukking van?

Rondom de veroordeling en kruisiging van Jezus vinden we allerlei gebeurtenissen beschreven. Details over hoe het Judas verder verging, de vrijlating van een andere gevangene, de verdeling van de kleren van Jezus door Romeinse soldaten, enz. Andere bijzonderheden, zoals wat Jezus dacht en wat Hij voelde, vinden we niet of nauwelijks vermeld in de evangeliën. Ook over de kruisiging zelf lezen we bijvoorbeeld slechts de sobere mededeling: “En zij kruisigen Hem….”

Wat vertellen de gebeurtenissen die we wel beschreven vinden?

God had Zijn naam en beloften verbonden aan het koningshuis van David. Uit zijn familie zou de Messias voortkomen. Toen het koninkrijk van Israël na Davids dood overging naar zijn zoon Salomo, beloofde God aan Salomo dat wanneer hij Hem zou dienen, zijn troon zou worden bevestigd. Als Salomo dat niet zou doen, zou het koninkrijk van hem afgesneden worden.

Salomo diende op latere leeftijd ook de goden van zijn vele vrouwen en daarom werd het koninkrijk van Israël verdeeld in twee koninkrijken van twee stammen en van tien stammen: Juda en Israël. Israël verdween later in Assyrische ballingschap. Waar bleven zij? Officieel zijn zij nooit teruggekeerd. Later woonden de Samaritanen op het grondgebied van de tien stammen. Hoewel dit ons op het eerste gezicht niet erg belangrijk lijkt voor onze tijd, is het tegendeel waar.

Deze bijbelstudie gaat over Juda, Israël, Efraïm, Samaria en de Gemeente, het lichaam van Christus. Wat hebben die allemaal met elkaar te maken?

De GoedBericht-conferentie van zaterdag 16 maart 2019 ligt inmiddels weer achter ons. Voor velen een belevenis! Met ongeveer honderd man waren we in Garderen bijeen rondom het Goede Bericht. Om onderwezen te worden en elkaar te ontmoeten. De vier toespraken die waren te beluisteren, vindt u hieronder, inclusief de YouTube-video’s.

Misschien wel de bekendste geschiedenis van het boek Daniël is die over Daniël in de leeuwenkuil. Bij nadere bestudering blijkt het niet slechts een verhaal te zijn over Daniël, maar is het ook een schitterende uitbeelding van de dood en opstanding van Christus. Zoals Hij terecht kwam in het graf, zo werd Daniël in de leeuwenkuil geworpen. Om er vervolgens weer, vroeg in de morgen, uit opgericht te worden.

De hele geschiedenis is profetisch, met meerdere lagen, want ook van Israël wordt gezegd dat het uit de dood zou worden opgericht en levend gemaakt zal worden.

In Daniël 5 richt de Babylonische koning Belsazar een feest aan en om zijn goden te prijzen laat hij het tempelgerei brengen dat hij uit de tempel van Jeruzalem meegenomen heeft. Dan komen er vingers van een mensenhand tevoorschijn die een raadselachtig schrift op de muur schrijven: mene, mene, tekel, upharsin.

De wijzen aan het hof van de koning kunnen de betekenis niet duiden. Daniël wordt opgetrommeld en hij legt uit wat deze woorden betekenen. Ook refereert hij nadrukkelijk aan de geschiedenis uit Daniël 4, de droom van Nebukadnezar over de omgehouwen boom. Wat hebben deze geschiedenissen met elkaar te maken?

Nebukadnezar droomt over een geweldige boom die wordt omgehakt en waarvan de stronk met banden wordt gebonden, zeven tijden. Deze droom heeft een directe toepassing op Nebukadnezar die in hetzelfde hoofdstuk, Daniël 4, wordt beschreven. Maar ook de stad en het koninkrijk van Babel zou verdwijnen, althans, voor het oog. In de toekomst zal Babel, net als Nebukadnezar, hersteld worden in haar heerlijkheid. Na zeven tijden.

Nebukadnezar laat een beeld oprichten dat door iedereen aanbeden moet worden. De drie vrienden van Daniël, Sadrach Mesach en Abed-Nego, weigeren dit en worden door de koning in de brandende oven geworpen. Zij blijven daarin echter wonderbaarlijk in leven.

Deze geschiedenis in Daniël 3 is een voorafschaduwing van wat in de toekomst gaat plaatsvinden. Ook dan zal er een koning van Babel zijn die een beeld laat oprichten en zich zal laten aanbidden als god. Hij wordt in Openbaring 13 voorgesteld als het beest uit de zee en wordt bijgestaan door het beest uit het land, die ook de valse profeet wordt genoemd.

In deze studie het vervolg van de droom van Nebukadnezar over de vier koninkrijken van Babel. We hebben met name gekeken naar het laatste koninkrijk in de reeks. We vinden heel wat aanwijzingen in de Schrift over dit koninkrijk: van Genesis, de oudtestamentische profeten, tot in het laatste Bijbelboek Openbaring.

En natuurlijk hebben we ook gekeken naar het vijfde koninkrijk, de steen, dat al deze aardse koninkrijken teniet zal doen. In deze studie leggen we de puzzelstukjes op hun plek. Dat deze dingen binnen afzienbare tijd gaan plaatsvinden, maakt het extra interessant en actueel!

Daniël 2 gaat over een droom van Nebukadnezar waarin hij een groot beeld zag dat gemaakt was van goud, zilver, koper, ijzer en klei. Dit beeld wordt vervolgens verpulverd door een steen die zonder mensenhanden van een berg wordt afgehouwen. Nebukadnezar doet een beroep op al zijn wijzen om de droom te vertellen en te verklaren, maar zij kunnen dat niet. Het is vervolgens Daniël die dat wel kan, want God openbaart de droom en de betekenis aan hem.

De gebeurtenissen worden zeer uitgebreid beschreven en dat is niet voor niets. We kunnen er veel van leren. Zowel van de droom en de uitleg, als alle gebeurtenissen eromheen. Daniël verklaart dat de droom een opsomming is van vier wereldrijken, die allen plaats moeten maken voor het definitieve Koninkrijk van de Messias. Vooral de uitleg van het vierde rijk is vaak nogal problematisch, maar erg belangrijk. Dat rijk is namelijk nog toekomst…

Daniël 1 is een inleidend hoofdstuk en het is de basis voor de rest van het boek en vertelt hoe het koningschap van Juda naar Babel gaat. In het vervolg van Daniël vinden we beschreven hoe het weer terugkomt bij de uiteindelijke rechthebber op de troon: de Messias. Maar hiervoor vinden we ook al aanwijzingen in het eerste hoofdstuk.

Daniël 1 leert ons hoe wij als gelovigen, hoewel ons bevindend in de wereld, weliswaar ‘niet eten van de tafel van de overste van deze wereld’, maar leven uit het woord van God.

In de bijbel vinden we meerdere geschiedenissen van slecht of bitter water, dat de dood voortbrengt en dat zoet wordt gemaakt, zodat het drinkbaar is. Dit is op zich al een type van leven dat uit de dood voortkomt. In deze bijbelstudie worden twee van deze geschiedenissen besproken: Israël bij Mara in Exodus 15 en Elisa in Jericho in 2 Koningen 2.

Bitter staat in de Schrift voor verderf en dood en in beide verhalen is het een uitbeelding hoe de wet, die een bediening van de dood wordt genoemd, gevuld wordt met genade en leven voortbrengt.

De geschiedenissen van Elia en Elisa behoren misschien wel tot de meest bekende verhalen van het oude testament. Elia en Elisa zijn beiden typen van Christus, hoewel op een andere manier. Hoewel er verschillen zijn, zijn er ook veel overeenkomsten tussen beide profeten. Één van die overeenkomsten vinden we in de geschiedenissen van 1 Koningen 17 (Elia) en 2 Koningen 4 (Elisa) waar beide profeten in aanraking komen met een weduwvrouw en waarin bij allebei een kruik met olie voorkomt, die een overvloed voortbrengt.

In deze bijbelstudie aandacht voor deze geschiedenissen en ook laten we kort wat andere verhalen de revue passeren waarin kruiken een rol spelen. Tenslotte natuurlijk ook het antwoord op de vraag waar al die kruiken de uitbeelding van zijn. En natuurlijk ook van wat er zoal in de kruiken gaat: water, olie, meel, wijn, enz. Ze spreken allemaal van het onvergankelijke woord van God, waarmee wij vergankelijke mensen gevuld zouden worden!

Vandaag zijn we in Garderen weer bij elkaar gekomen voor een GoedBericht conferentie. Dit keer met drie sprekers met drie verschillende onderwerpen. Het was een mooie en goed bezochte dag. De studies met de presentaties vindt u hieronder.

In Efeze 1 maakt Paulus bekend wat de verborgenheid, of het geheim, van Gods wil is. De hele schepping zal worden samen gebracht, onder de Christus. Dat de Messias over deze schepping zou heersen is niet verborgen in het oude testament, maar Paulus onthuld dat de Christus uit een gezelschap bestaat, Hoofd en lichaam. De gelovigen uit deze tijd delen in de positie van Christus, nu en straks!

Wij zijn ambassadeurs van Christus, volgens Paulus. Dat betekent dat wij vertegenwoordigers zijn van het koninkrijk van God in deze wereld. De boodschap die een ambassadeur van Christus uitdraagt, is het evangelie van de vrede: God verzoent in Christus de wereld met zichzelf en de oproep aan de wereld is: wordt verzoend met God!

Maar hoe zouden we ons als ambassadeurs van Christus opstellen naar de overheden van deze wereld? Ook daarop geeft de Schrift het antwoord.

Het visioen dat Ezechiël kreeg over het dal met de dorre doodsbeenderen spreekt van het herstel van Israël. Die uitleg wordt er in het hoofdstuk bij gegeven. Maar over welk herstel van Israël? Gaat het over de totstandkoming van de Joodse staat in 1948? Ezechiël 37 en andere profetieën leren dat in de toekomst heel het huis van Israël zal worden terug verzameld, er zal geen Israëliet ontbreken. Heel anders dan de huidige situatie dus.

In deze studie gaan we een aantal profetieën langs over het herstel van Israël. We zien hoe Israël eerst buiten (!) het land verzameld zal worden en pas dan in het beloofde land aankomt. Net zoals in de dagen van Mozes het volk uitgeleid werd, maar eerst in de woestijn verbleef, voordat alleen het gelovig deel van het volk inging.

Adam is de enige van wie we specifiek in de Schrift vinden benoemd dat hij een type is van Christus. Ook in het eten van de vrucht in de hof, is hij een type van de laatste Adam. Het is Paulus in de eerste brief aan Timotheus, die zegt dat Adam niet is verleid, maar de vrouw. Adam gaf zich bewust over en nam van de vrucht, zodat hij niet gescheiden werd van zijn vrouw Eva.

Hierin is Adam een uitbeelding van Christus, die zich over gaf voor Israël, voor Zijn schepping en voor de ecclesia, die Zijn lichaam is.

De gelijkenis van de verloren zoon wordt over het algemeen gebruikt in evangelisatie toespraken. Het beeld is dan dat wij zondaren die verloren zoon zijn, op wie de God de Vader staat te wachten. Maar hoewel dit waar is, doet dit niet helemaal recht aan deze gelijkenis. De oorsprong van ‘de verloren zoon’ was dat hij één van de twee zonen van de vader was. Pas daarna kwam hij in een ver land, in een schijnbaar verloren toestand terecht en komt hij tot bezinning. De hele Schrift door vinden we deze waarheid van twee zonen. Met name in Genesis, zoals Ezau en Jakob, Ismaël en Izak, Manasse en Efraïm, enz.

Ook de andere zoon speelt een belangrijke rol in de gelijkenis in Lukas 15. Hij was boos en jaloers op zijn broer. Wie is hij? Paulus geeft het antwoord in de Romeinen brief.

In Lukas 15 vertelt Jezus een drietal gelijkenissen: die van het verloren schaap, van de verloren penning en de gelijkenis van de verloren zoon. Deze studie gaat over de eerste twee gelijkenissen. In deze parabels vinden we belangrijke en basale waarheden: God heeft zijn bezit geteld en zal dat deel dat verloren is, weer vinden.

Deze gelijkenissen worden vaak gebruikt voor evangelisatie doeleinden en daar zijn ze natuurlijk ook voor geschikt. Toch zitten ook achter deze schijnbaar nogal simpele verhalen diverse diepere lagen. De schaapskudde is in de eerste plaats volgens de oudtestamentische profetieën een uitbeelding van Israël. In deze periode waarin het Koninkrijk verborgen is, zoekt God dan ook een deel van Israël dat verloren is. Maar ook in de toekomst, wanneer een gelovig Israël verzameld zal worden in Bozrah (Hebreeuws voor schaapskooi), zal de Herder deze kudde veilig achterlaten om op zoek te gaan naar de rest.

Dit is waarschijnlijk de meest bekende gelijkenis in de bijbel. De les uit deze gelijkenis zou zijn dat wij naastenliefde moeten betonen, net als de Samaritaan. Maar de strekking is andersom. De wetgeleerde vroeg aan Jezus wie zijn naaste is. De vraag die Jezus hem vervolgens stelt na het vertellen van de gelijkenis, is: “Wie van deze drie denkt u dat de naaste geweest is van hem die in handen van de rovers gevallen was?” Het antwoord is: de Samaritaan. Deze wetgeleerde wordt erop gewezen dat zijn naaste deze Samaritaan is en dat hij die zou liefhebben.

Maar wie is de Samaritaan? En wat voor volk is dat eigenlijk de Samaritanen? In deze studie hebben we bezien dat de Samaritanen de plaatsvervangers zijn van het tien stammenrijk van Israël, zij namen letterlijk hun plaats, hun woongebied in. De tien stammen zijn voor een groot deel verdwenen onder de natiën en uit de natiën roept God in deze tijd Zijn Gemeente. Daar hebben de Samaritanen dus alles mee te maken. Dé Samaritaan is het Hoofd van deze Gemeente.

In Mattheus 22 wordt het Koninkrijk der hemelen vergeleken met een bruiloft die een koning bereide voor zijn zoon. In bedekte termen, maar voor de goede verstaander volstrekt helder, wordt geschetst hoe de bevoorrechte positie van het Joodse volk zou worden weggenomen en hoe de heidenen deel zouden krijgen aan redding en aan het Koninkrijk.

Natuurlijk ook aandacht voor de vaak misbruikte frase: “…..en werp hem uit in de buitenste duisternis; daar zal het huilen zijn en het knarsen van de tanden”. En de uitspraak: “want velen zijn geroepen, maar weinigen uitverkoren”. Deze woorden zouden we binnen het gedeelte lezen, want ze hebben hun betekenis binnen de context.

In deze studie worden de laatste twee gelijkenissen uit de reeks van acht gelijkenissen uit Mattheus 13 besproken: de gelijkenis van het visnet en de gelijkenis van de Schriftgeleerde. De gelijkenis van het visnet heeft veel overeenkomsten met die van het onkruid. In deze studie worden beiden naast elkaar gelegd.

De gelijkenis van de Schriftgeleerde is een erg onbekende gelijkenis, maar het is een fundamentele. Het is achtste, de eerste van een nieuwe reeks en het is de conclusie uit de voorgaande zeven gelijkenissen.

In deze tweede studie over de gelijkenissen in Mattheus 13 hebben we de gelijkenis van het mosterdzaad, zuurdeeg, de schat in de akker en de parel besproken. De gelijkenissen van het mosterdzaad en zuurdeeg handelen over dat wat de mens ’tot stand’ brengt. De gelijkenis van de schat in de akker en van de parel gaan over wat God doet.

De gelijkenis van de boze wijngaardeniers brengt een fundamentele waarheid naar voren met betrekking tot de verborgenheid van het Koninkrijk van God. Israël zou haar positie verliezen van Koninkrijk van priesters en deze functie zou aan een ander volk worden gegeven dat haar vruchten wel voortbrengt. Deze waarheid van de zegeningen die van Israël naar de natiën gingen, ligt in deze gelijkenis verborgen, maar wordt door Paulus in klare taal uiteen gezet in Romeinen 9-11.

In Mattheus 13 begint de Heer voor het eerst in gelijkenissen te spreken. De aanleiding hiervoor vinden we in het voorgaande hoofdstuk. Omdat Israël Hem als Messias verwerpt, wordt de prediking van een geopenbaard Koninkrijk dat nabij was gekomen, de verkondiging van een verborgen Koninkrijk. De gelijkenissen gaan dan ook over de verborgenheid van het Koninkrijk.

Er bestaan veel misverstanden over gelijkenissen. Mattheus 13 is een belangrijk gedeelte met betrekking tot het doel en de strekking ervan. Het is het enige Schriftgedeelte (samen met de parallelteksten in de andere evangeliën) waar uitgelegd wordt waar de gelijkenissen over gaan en waarom Jezus in gelijkenissen sprak. Wat Jezus erover zegt staat ook haaks op wat ‘men’ er meestal over zegt…

Een aangrijpende geschiedenis uit het leven van Abraham vinden we in Genesis 22 waar Abraham wordt opgedragen zijn zoon Izak te offeren. Izak was de zoon, waarin God zijn beloften aan Abraham zou vervullen. Daarom twijfelde Abraham niet en hij geloofde dat God Izak blijkbaar weer uit de doden zou opwekken.

In Galaten 3 zegt Abraham dat het zaad van Abraham ten diepste Christus is en degenen die van Christus zijn. Met die wetenschap vinden we de opstanding van Christus ook terug in Genesis 22. En het offer dat wij die van Christus zijn zouden stellen: onze lichamen tot levend, heilig en voor God welgevallig offer.

Tijdens deze conferentie hebben we een hele dag stil gestaan bij wat Paulus in 1 Tim.4:9-11 naar voren brengt. Het is het hart van het evangelie. Waar vertelt Paulus nog meer dat God de Redder is van alle mensen? Waarom is deze boodschap zo belangrijk? Waarom is men massaal van deze boodschap afgeweken? Hierover, en nog veel meer, gaat deze studiedag.

Tot het zaad van Abraham behoren allen ‘die van Christus zijn’, zegt Paulus in Gal.3:29. Gelovigen delen dan ook in de beloften en de positie van het zaad van Abraham, hetwelk is Christus. Dé Christus is meer dan één persoon, het is Hoofd en lichaam. Adembenemende beloften en vergezichten worden hierin onthuld: wij delen in Zijn beloften!

De Galaten waren eens gelovigen geworden door het evangelie dat Paulus tot hen gesproken had. Nadat Paulus vertrokken was, kwamen er leraren die deze gelovigen uit de natiën wilden ‘verjoodsen’. Hun boodschap was dat men nu rechtvaardig moest leven door de inzettingen van de wet te houden. Paulus gaat hier allerminst ’tactisch’ mee om, maar noemt hen dwazen en betoverd. Wat onder de Galaten geleerd werd en waar Paulus dwars tegenin gaat, is nog steeds hetgeen algemeen geleerd wordt in het christendom.

Al aan Abraham werd het teken van de besnijdenis gegeven. Nog eerder ging hij wonen aan de eikenbossen van Mamre. De besnijdenis, de eik en de eikel, allen spreken zij van onze dood en opstanding met Christus. Ook in het oude testament vinden we beschreven dat de besnijdenis van de voorhuid een beeld is van de besnijdenis van het hart. Maar het is Paulus die in de Kolossenzen brief het volle licht werpt op deze geestelijke waarheden.

De geschiedenis van David en Bathseba is een uitbeelding van Gods verlossingsplan met deze wereld en met Israël in het bijzonder. Dat ging niet zomaar. Het kostte God zijn Zoon en ook David verloor de eerste zoon die Bathseba baarde. Maar daaruit kwam iets beters voort: Salomo, de zoon van David.

Paulus stelt in 1 Korinthe 9 het leven voor als een renbaan waarin atleten lopen en waar aan het einde een prijs wordt uitgereikt. Hij geeft na dit voorbeeld uit het dagelijks leven een voorbeeld uit de Schrift, het oude testament. In hoofdstuk 10 stelt hij namelijk het volk Israël tijdens hun woestijnreis als voorbeeld. Allen zijn wel uitgeleid uit Egypte, maar niet allen zijn aangekomen in het beloofde land. Zo lopen ook allen wel in de renbaan, maar niet allen ontvangen de prijs. Dit zijn typen van ons!

Wanneer wij voor Christus zullen verschijnen, zal dit niet zijn voor rechtspraak, maar om te bepalen wat de beloning is die wij ontvangen. Daar zal beoordeeld worden waarmee wij gebouwd hebben. Dat wat Hij in ons leven heeft uitgewerkt, zal standhouden, al het andere zal verdwijnen.

Paulus verklaart in 2 Korinthe 5 dat wij allen voor het podium van Christus zullen verschijnen. In veel vertalingen weergegeven met rechterstoel en die vertaling zet ons op het verkeerde been. Een gelovige is gerechtvaardigd, vrij gesproken, dus er vindt geen rechtszitting plaats voor het podium van Christus. Maar wat dan wel?

Weinig vinden we over de geboorte van Jezus in de bijbel. En wat we vinden wijst ons op de verheerlijkte Christus. We lezen over Hij die kwam, in vernedering, maar onder de oppervlakte wijst het ons op wie Hij is in Zijn verhoging. Nu in de hemel, en in de toekomst geopenbaard, ook op aarde. In deze studie een beschouwing van Lukas 2 over de beschrijving door keizer Augustus, de reis van Jozef en Maria naar Bethlehem, de doeken, kribbe, herders, engelen, enz.

“Maar wij zien Jezus, met eer en heerlijheid gekroond”

Petrus en Paulus gaven elkaar in Galaten 2 eensgezind de rechterhand van gemeenschap. Ze waren eensgezind over de overeenkomsten, maar ook in de verschillen van hun boodschappen. Later in Galaten 2 beschrijft Paulus een situatie waar hij Petrus in aanwezigheid van anderen terecht heeft gewezen, omdat hij huichelde. Petrus heeft moeite gehad met de boodschap van Paulus.

Des te opmerkelijker dat Petrus in zijn laatste brief verwijst naar onze geliefde broeder Paulus. Hij noemt Paulus niet alleen, maar bespreekt ook de boodschap van Paulus. Waar Petrus in de beginperiode van Handelingen nog aan Israël de komst van het Koninkrijk verkondigde, komt hij aan het einde van zijn leven tot de conclusie, dat dit nog enige tijd zou duren, 2 dagen van duizend jaar om precies te zijn. “Omdat God niet van plan is enigen verloren te laten gaan”. 

Saulus wordt op weg naar Damascus overweldigd door Gods genade en hij wordt van een vervolger van de Gemeente van God, apostel en dienaar van diezelfde Gemeente. Maar liefst drie keer vinden we in het verslag van Handelingen deze geschiedenis beschreven. In deze studie hebben we deze drie gedeelten naast elkaar gelegd.

Na de pauze een studie over een gedeelte uit 1 Koningen 19 dat handelt over Elia die ook op weggaat naar Damascus. Paulus haalt dit Schriftgedeelte aan in Romeinen 11.

In Handelingen 7 maken we voor het eerst kennis met Saulus, die later Paulus zou heten. Hij wordt zichtbaar bij de steniging van Stefanus. De naam Stefanus betekent Kroon. Deze geschiedenis is illustratief voor de latere bediening van de apostel Paulus. Israël verwerpt na de kruisiging van Jezus van Nazareth ook (de prediking van) de opgewekte Christus. Wanneer Israël via haar leiders, afstand neemt van ‘Jezus met eer een heerlijkheid ge-kroon-d’, door Stefanus te stenigen, verschijnt Saulus. De positie van Israël wordt aan een volk gegeven, dat wel haar vruchten voortbrengt.

Vandaag vond de Goedbericht conferentie plaats. Het overkoepelende onderwerp was: 500 jaar reformatie. 3 sprekers leverden een bijdrage, waaronder ikzelf. Onderwerpen waren: Gods gerechtigheid en natuurlijk de vijf sola’s van de reformatie. Het was een leerzame en gezellige dag. Last but not least, informeerde Menno ons over de lancering van een letterlijke vertaling van het nieuwe testament: www.geschriften.nl

In Galaten 1 en 2 zet Paulus haarscherp uiteen hoe hij apostel werd. Hij benadrukt telkens weer hoe zijn roeping, bediening en ook zijn evangelie anders is dan dat van de twaalf apostelen. Ook legt hij uit dat de twaalf hiervan op de hoogte waren en er overeenstemming was. Ze (h)erkenden elkaars bediening. In deze studie een bespreking van Gal.1:11 t/m 2:10.

De geschiedenis van de verwoesting van Jericho is een bekend verhaal. Het volk Israël trok zeven dagen rond de stad en op de zevende dag vielen de muren van Jericho. Het is een uitbeelding van deze oude wereld die na zeven dagen van duizend jaar zal vallen en plaats zal maken voor een nieuwe aarde. Wat overblijft is dat wat uit geloof is, uitgebeeld door Rachab en degenen die zich bij haar in huis hadden gevoegd.

In Jozua 3 wordt beschreven hoe Israël door de Jordaan het beloofde land intrekt. In deze geschiedenis worden een aantal opmerkelijke details genoemd. God zou de wateren van de Jordaan droogleggen, zodat het volk er doorheen kon. Israël wordt voorgeschreven om de ark te volgen op een afstand van 2000 ellen. Al deze details zijn vol betekenis: Jozua, de ark van het verbond, de Levitische priesters en de afstand waarop Israël volgde. Zoeken we naar de betekenis van deze zaken, dan krijgen we een schitterend plaatje te zien van Gods plan met de Gemeente en het volk Israël.

Het boek Jozua beschrijft hoe het volk Israël na de dood van Mozes aan de hand van hun nieuwe leider Jozua het beloofde land innam. Voordat het volk Kanaän intrekt, worden twee verspieders het land in gezonden om het ‘heimelijk te verspieden’. Deze twee verspieders komen terecht in het huis van een hoer, Rachab. Zij beschermt hen en zorgt ervoor dat ze terug kunnen keren naar hun volk. Deze Rachab vinden we nog drie maal terug in het nieuwe testament en daar wordt getuigd van haar geloof.

In deze studie aandacht voor die verzen in het nieuwe testament waar we Rachab terugvinden, de belijdenis die Rachab doet van haar geloof in de God van Israël en natuurlijk ook de typologische betekenis van deze geschiedenis. Waar zijn Jozua, Rachab, de verspieders, enz. een uitbeelding van?

De wegen die God gaat, zijn diep en vaak ondoorgrondelijk. Maar Zijn doel is hoog en alomvattend. Deze studie gaat over een aantal passages uit de Romeinen brief met tegenstellingen die God gebruikt: lijden en heerlijkheid, zonde en rechtvaardiging, ongehoorzaamheid en ontferming, enz.

Uit Hem, door Hem en tot Hem zijn alle dingen. De logische conclusie die we hieruit zouden trekken, is dat we ons onderschikken aan Hem, zodat Hij ons kan gebruiken in Zijn plannen.

In het slot van 1 Korinthe 15 openbaart Paulus het geheimenis, dat niet alle gelovigen zullen ontslapen, maar dat degenen die nog leven bij de komst van Christus, op dat moment veranderd zullen worden. Ook dat is een moment van levendmaking, zoals uitgebreid beschreven in dit hoofdstuk. Doden zullen opgewekt worden en levend gemaakt worden op hetzelfde moment als de levend overgeblevenen zullen worden veranderd. “Want dit vergankelijke moet onvergankelijkheid aandoen”.

Ook geeft Paulus nog een conclusie in het laatste vers van het hoofdstuk. Wat werkt het uit als wij de levende God kennen en Zijn plan met al Zijn schepselen?

Het opstandingslichaam dat wij ontvangen bij de levendmaking is niet onderhevig aan alle beperkingen die ons huidige lichaam wel heeft. Paulus beschrijft dit in 1 Korinthe 15 aan de hand van illustraties uit de schepping en door contrasten. Het opstandingslichaam zal geen lichaam zijn met beperkingen, maar met vermogen!

Praktiseerde men in de tijd dat Paulus de brief aan de Korinthiërs schreef een dooppraktijk waarbij mensen werden gedoopt in plaats van overledenen? Dat is wel wat bijvoorbeeld de beweging van de Mormonen leest in 1 Kor.15:29. Verder weet men ook eigenlijk geen raad met dit vers en wordt het door velen gezien als één van de moeilijkste passages in de bijbel.

De oplossing is ontzettend simpel en toch onbekend. Het vers blijkt perfect te passen in de uiteenzetting die Paulus in vers 12 begonnen was. Indien er geen opstanding is… Verder handelt deze studie over het opstandingslichaam en wat nog meer ter sprake komt in de verzen 29-38.

Deze studie gaat erover dat Paulus in 1 Korinthe 15:24-28 verder ziet dan Johannes in het slot van Openbaring. Door deze gedeelten naast elkaar te leggen, wordt duidelijk dat de levendmaking van allen waarvan 1 Korinthe 15 spreekt, pas zal plaatsvinden bij het buiten werking stellen van de laatste vijand, de dood. In de slot hoofdstukken van Openbaring is de dood nog aanwezig en ook de boom des levens, die dient tot genezing van de natiën. Paulus beschrijft een moment dat verder ligt. Door het teniet doen van de dood, is werkelijk alle vijandschap, macht en kracht onder de voeten van Christus gesteld. Dan draagt Hij een volmaakt Koninkrijk over aan Zijn God en Vader: opdat God zij alles in allen!

In deze studie wordt uitgebreid stilgestaan bij wat Paulus vermeldt in 1 Korinthe 15: de levendmaking van alle mensen zal plaatsvinden in verschillende fases, op verschillende tijdstippen. “Een ieder in zijn rangorde” (1 Kor.15:23). Het is opmerkelijk dat van alle vermeldingen van deze opstandingen, tijdsbepalingen worden genoemd in de Schrift. Zo kunnen we deze opstandingen op de tijdlijn van Gods plan van aeonen plaatsen: zeven momenten van levendmaking.

Petrus is positief over de melk, die een uitbeelding is van de elementaire dingen die een gelovige zou leren. Zoals een baby met (moeder)melk gevoed wordt, zo zou een gelovige verlangen naar de (geestelijke) onvervalste melk. Maar Paulus tapt in de 1e Korinthe brief en in Hebreeën uit een ander vaatje, want daar spreekt hij tot gelovigen die het stadium van melk allang voorbij hadden moeten zijn.  Zij hadden toe moeten zijn aan vast voedsel, maar waren dat niet. Deze studie gaat over deze Schriftgedeelten en over wat melk en vast voedsel nu eigenlijk is.

Adam en Christus zijn tegenpolen. Adam bracht zonde en dood deze wereld binnen en Christus, de laatste Adam, brengt rechtvaardiging en leven. Dat zijn tegenstellingen, maar er zijn ook overeenkomsten. Beiden zijn hoofd van een mensheid, die alle mensen omvat. Paulus maakt dit duidelijk in twee vergelijkingen die we vinden in 1 Korinthe 15 en Romeinen 5. Deze vergelijkingen zijn zo krachtig en scherp dat ze geen ruimte laten voor een andere verklaring. Paulus bedoelt precies wat hij schrijft: leven en onvergankelijkheid voor allen die in Adam sterven!

Dat Adam hoofd is van een mensheid staat meestal niet ter discussie. Hij was de eerste mens en bracht door zijn daad de zonde de wereld binnen en door de zonde de dood. Maar waarom is Christus het hoofd van de hele mensheid en zijn alle mensen in Hem ingesloten? Ook daarop vinden we het antwoord bij de apostel Paulus.

Het waren geen kerkelijke concilies die de Schriften bij elkaar brachten, maar de apostelen zelf. Zij die ooggetuigen waren geweest van de opstanding van Christus, kenden het belang van het documenteren van wat zij gezien hadden. Het zijn met name Paulus en Petrus die aan het einde van hun leven de Schriften bij elkaar hebben gebracht en hebben geordend tot het geheel dat wij nu kennen als de Bijbel.

Het zijn dan ook voornamelijk de laatste brieven van deze twee apostelen, Petrus en Paulus, die een pessimistisch beeld scheppen van het christendom. De afval en ontsporing was al ingezet en zou alleen nog maar toenemen. Juist in deze brieven wijzen zij beiden op het belang van de Schriften en de Schrift, als geheel. Dat zou het enige houvast zijn voor de gelovige, maar die zou daar dan ook volkomen toegerust mee zijn.

Het nieuwe testament is een gedocumenteerd verslag van getuigen van de opstanding van Christus. Zij hadden de opgewekte Christus gezien en brachten daar verslag over uit. Toen de apostelen geconfronteerd werden met de dood van Jezus, waren zij volkomen uit het veld geslagen. Enige tijd later waren zij veranderd in krachtige getuigen, omdat ze Hem hadden gezien. Hij die dood was, leefde weer en had de dood overwonnen. Dat is een goed bericht dat verteld moe(s)t worden!

Christus stierf voor onze zonden, dat behoort tot het ABC van het evangelie, verklaart Paulus in 1 Korinthe 15. De theologie heeft hiervan gemaakt dat Christus plaatsvervangend stierf om de straf op onze zonden te dragen. God zou toornen op Zijn schepselen en daarom moest Hij de schuld voor de mensheid betalen. Hoe bekend dit wellicht ook in onze oren kan klinken, het idee is volkomen vreemd aan de Schrift. Sterker nog, het is een omdraaiing van wat de bijbel er echt over leert.

In deze studie een bespreking van Jesaja 53 en een aantal andere Schriftplaatsen, waarin men deze gedachte legt. Stuk voor stuk laten deze teksten een heel ander geluid horen. Niet het geluid van een toornige en wraakzuchtige God, maar van een genadige God. God die ondanks de misstappen van de mens en ondanks, zelfs dankzij de grootste misstap, het kruisigen van de Zoon van God, de hele schepping het leven geeft!

In de eerste verzen van 1 Korinthe 15 gaat het over het fundament van het evangelie: Christus stierf voor onze zonden, werd begraven en werd opgewekt. Onder de Korinthiërs waren er die zeiden dat er geen opstanding was en Paulus legt uit dat dan alles zinloos is. Opstanding is de basis van het evangelie.

En wat betekent die andere frase: Christus stierf voor onze zonden? Over het algemeen wordt hier ingelegd dat Christus stierf om de straf op onze zonden te dragen en dat Hij onze schuld aan God hiermee voldeed. Maar dit idee is vreemd aan de Schrift. Christus stierf om ons van zonden te bevrijden, zodat we dood zijn voor de zonden en leven voor Hem!

De dood is in alle religies en volgens veel filosofieën een andere vorm van leven. De mens zou het lichaam afleggen en het leven zet zich voort op een andere plaats. Maar niet in de bijbel, daar klinkt een ander geluid. Dood is het tegenovergestelde van leven, de afwezigheid van leven. De hoop voor de doden is dat God aan ze zal denken en de doden zal opwekken Dát zijn dan ook de woorden waarmee we elkaar zouden bemoedigen volgens de Schrift.

De meest belangrijke feestdag onder het oude verbond was de Grote Verzoendag. In deze studie gaan we in op de rituelen die we beschreven vinden in Leviticus 16. De voorschriften die we daar vinden met betrekking tot de hogepriester en de rituelen in het heiligdom, wijzen stuk voor stuk op Christus, de Hogepriester die het ware heiligdom is binnen gegaan: de hemel. Vanuit die positie, verborgen voor het oog, doet Hij een werk aan de ecclesia.

En zoals de hogepriester weer uit het heiligdom kwam, zo zal ook Christus uit de hemel verschijnen. Ook buiten het heiligdom werd er nog een ritueel uitgevoerd op Grote Verzoendag, ‘de weggaande bok’ werd vrijgelaten en de woestijn in gezonden. Dit is een schitterend type van het volk Israël dat in de toekomst door hun Hogepriester verzameld zal worden buiten het land, in de woestijn.

Zaterdag 8 oktober was er weer een Goedbericht conferentie in het Bilderberg hotel in Garderen. Het overkoepelend thema voor deze dag was: ‘achter het voorhangsel‘. Naast de drie bijbelstudies over drie verschillende aspecten van dit onderwerp, was er veel ruimte voor gezelligheid en contacten. Het was weer een geslaagde dag!

De studies met de PowerPoint presentaties van deze dag vindt u hieronder. Ook is er een forumbespreking waarin enkele vragen en opmerkingen over de besproken onderwerpen worden behandeld.

Veel gebed lijkt erop gericht om God op andere gedachten te brengen, maar heeft God advies nodig van Zijn eigen schepselen? Als Paulus spreekt in zijn brieven over gebed, laat hij juist zien dat gebed God niet veranderd, maar dat de bidder wordt veranderd. Bidden blijkt ook veel meer te zijn dan een gebed opzeggen. Het is een houding naar God toe. Degene die besef heeft dat hij een schepsel is ten opzichte van de grote God bij wie niets onmogelijk is, neemt vanzelf een houding van dankbaarheid aan ten opzichte van Hem. Wie bidt, verwacht het van Hem. Voor degenen die God liefhebben, werkt dan ook alles mee tot het goede. Het goede is namelijk dat wat Hij voorneemt en uitwerkt en Zijn plannen falen nooit.

In het boek Handelingen vinden we diverse toespraken van de apostelen en ook van Paulus. Één van de bekendste is wellicht de toespraak uit Handelingen 17 die Paulus houdt in Athene voor een aantal Griekse filosofen. We vinden daar beschreven dat Paulus Athene doorkruist en ziet dat de stad vol afgodsbeelden is. Ook ziet hij een leeg voetstuk waarop staat ‘aan de onbekende God’. Het is voor Paulus de aanleiding om een uiteenzetting te geven over dé God, die zij niet kennen.

Paulus verkondigt hen de voor hen onbekende God. Zij hadden talloze goden, maar een god die zijn macht moet delen, is geen God in de absolute zin van het woord. Paulus kent deze God wel en maakt Hem aan hen bekend. Ook in onze dagen is deze God nauwelijks bekend. Het is de God, die de oorsprong en bestemming van alles en allen is.

In Kolossenzen 1 beschrijft Paulus het evangelie van de genade van God, dat hij het woord van de waarheid noemt. Het is het goede bericht dat God door het kruis, alles verzoent met Zichzelf. Het woord dat Paulus in dit gedeelte gebruikt voor verzoenen, komt slecht in nog één andere Schriftplaats voor, Efeze 2. Ook deze verzen vertellen ons veel over wat het begrip inhoudt. Wat betekent dit woord precies? En verzoent God echt allen/alles, is dit wel in overeenstemming met de context van Kolossenzen 1? Hierover, en nog meer, gaat deze studie.

De bijbelstudies in Hendrik Ido Ambacht vinden plaats in een schoolgebouw. Na een aantal minuten vindt er tijdens de studie een korte interruptie plaats, omdat mijn zoontje, die op het schoolplein aan het voetballen was, kwam zeggen dat de politie voor de deur stond. Zij hadden een melding gekregen dat er personen waren gesignaleerd bij de school. Dat klopt. Veilig en wel kon de studie al snel weer vervolgd worden.

In de Romeinen brief zet Paulus uiteen dat door de misstap van Israël, redding naar de natiën is gegaan. Hun verwerping van het evangelie betekent rijkdom voor de wereld. Deze rijkdom bestaat uit wereldwijde verzoening!

Ook in andere brieven brengt Paulus dit goede bericht van de verzoening van de wereld. Wie dit nu al gelooft en verzoend is, heeft een bevoorrechte positie. God heeft in de gelovige het woord van de verzoening gelegd en heeft ons de bediening van de verzoening gegeven, namelijk dat God in Christus de wereld verzoenende was tot Zichzelf.

Paulus wijst in 1 Korinthe 15 op de overeenkomst van zijn boodschap met die van de twaalf. Het is de boodschap van de dood en opstanding van Christus die de prediking van de apostelen gemeenschappelijk heeft en dit historisch feit is dan ook de basis, het belangrijkste van hun verkondiging.

Maar er zijn ook verschillen. Paulus benadrukt met name in de Galaten brief dat zijn roeping volledig los stond van die van de twaalf. Hij verhaalt van verschil in roeping, in apostelschap en zelfs in evangelie. In deze studie zoomen we in op deze woorden van Paulus in de Galaten brief.

In deze studie volgen we de lijn van de beloften aan Abraham, Izak en Jakob. God beloofde hen een land, een groot nageslacht en andere zegeningen. Later in de bijbelse geschiedenis worden deze beloften uitgebreid en aan David wordt een koningshuis beloofd. Iemand uit zijn nageslacht, dé Zoon van David, zou voor de aeon op de troon in Jeruzalem zitten en een Israëlitisch wereldrijk regeren. Israël zou worden tot een priesterlijk Koninkrijk.

Ook de profeten spreken op veel plaatsen en op veel manieren over dit komende Messiaanse rijk van vrede. Vooral Daniël werpt hier een bijzonder licht op. Hij spreekt ervan dat de God van de hemelen een Koninkrijk zou oprichten, een Koninkrijk onder de gehele hemelen. Wanneer Johannes de Doper en Jezus in het nieuwe testament proclameren dat het Koninkrijk van de hemelen nabij is gekomen, weten we dan ook waarover dit gaat.

Jozef bij Potifar (Genesis 39)

Jozef is door zijn broers verkocht als slaaf en naar Egypte vervoerd. Jozef komt terecht in het huis van Potifar, een Egyptische hoveling. De vrouw van Potifar doet haar best Jozef te verleiden, grijpt hem vast, maar Jozef laat zijn kleed achter en vlucht het huis uit. Dit is een type van de Here Jezus Christus die kwam als slaaf, in het huis van Israël. Het volk wilde hem wel als koning, maar onder hun eigen voorwaarden. De Heer legde zijn heerlijkheid af, en deed geen aanspraak op Zijn koningschap, maar verliet het Joodse volk en land.

Juda en Thamar (Genesis 38)

In Genesis 38 wordt de geschiedenis van Jozef onderbroken door de geschiedenis van Juda en Thamar. Deze onderbreking blijkt model te staan voor de onderbreking in het handelen van God met het volk Israël. Thamar verwekt via een omweg nageslacht van en voor Juda. Een tweeling wordt geboren: Perez en Zera. Zij blijken een uitbeelding van de onderbreking in Gods handelen met Israël en de zon van de gerechtigheid die voor hen na deze breuk zal opgaan.

Jozef komt na het debacle met de vrouw van Potifar in de gevangenis. Dit blijkt het andere huis van Potifar te zijn. Waar het huis van Potifar een type is van Israël, is de gevangenis een type van de ecclesia, het lichaam van Christus. In deze gevangenis is Jozef de be-heer-der van de gevangenis en zorgt voor de gevangenen. Hij legt dromen, dat wil zeggen: verborgenheden, uit. Een schitterend type van Christus in de Gemeente.

De schenker en de bakker blijken typen van de nieuwe en de oude mens.

God deed beloften aan Abraham en bevestigde deze beloften aan Izak en Jakob. Zij zouden een land ontvangen, tot een groot volk worden en in hen zouden alle geslachten van de aardbodem gezegend worden. Abraham vatte deze beloften letterlijk op en vertrok uit zijn land naar het land dat God hem wees.

Abraham, Izak en Jakob hebben deze aan hen gedane beloften nooit ontvangen, leert de Schrift, maar zagen in plaats van het land waar zij zich bevonden, uit naar een beter vaderland. Wat betekent dat? Moeten we de beloften aan hen letterlijk nemen? Hoe gaat God deze beloften vervullen? Hierover en nog veel meer, gaat deze studie.

Op deze eerste bijbelstudieavond in Hendrik Ido Ambacht hebben we nagedacht over het Woord van God. Het Woord verklaart van zichzelf dat het levend en krachtig is en dat het de gelovige toerust en voor elk goed werk volkomen toebereid. Woorden van menselijke wijsheid, ook godsdienstige, zijn nutteloos en zonder waarde. De hele Schrift spreekt ons van Christus, van Zijn werk en richt ons omhoog, tot God. Één ding is nodig: de Schrift…

In de Schrift is de geschiedenis van de wijzen uit het oosten een simpele vertelling met weinig details. Daarom worden er rond kerst allerlei zaken bij verzonnen. Maar wat staat er nu eigenlijk wél beschreven? En belangrijker nog: waar wijst het ons op? Alles in deze geschiedenis wijst ons op de verheerlijkte Christus. Wie werkelijk wijs is, kijkt omhoog!

Genesis 37 spreekt van Jozef die door zijn broers in een kuil gegooid wordt en door hen wordt verkocht. Dit is een heenwijzing naar de verwerping en moord van Jezus Christus, door het huis van Jakob, duizenden jaren later.

Alle details in dit hoofdstuk zijn typologisch en wijzen vooruit naar hogere zaken en hoewel het in dit gedeelte niet goed af lijkt te lopen met Jozef en het spreekt over zijn vernedering en verwerping, vinden we ook in dit hoofdstuk al aanwijzingen naar de latere verhoging van Jozef en dus ook van Christus.

In Handelingen 3 vinden we de genezing van een verlamde man, die zat bij de tempelpoort. Deze genezing is een teken en de verlamde man is illustratief voor het volk Israël in de dagen van Handelingen. De grote vraag aan het begin van het boek Handelingen is: “Zult Gij in deze tijd aan Israël het Koninkrijk herstellen?” (Hand.1:6). Wanneer Israël zich zou bezinnen en bekeren, zou het genezen, en dus hersteld worden, en zou de Messias komen en Zijn Koninkrijk oprichten.

Inmiddels weten we dat dit in die dagen niet gebeurd is. Het heil werd naar de natiën gezonden (Hand.28:28). In de toekomst zal het volk de Naam van Jahweh aanroepen en zullen de beloften van herstel en het Koninkrijk alsnog aan hen vervuld worden.

Zaterdag 3 oktober hebben we een Goedbericht conferentie beleefd in het Bilderberg hotel in Garderen. Ik was één van de vier sprekers die door middel van een studie een bijdrage mocht leveren aan deze dag. Onderwerpen die deze dag aan de orde kwamen waren onder andere: Wat is dood? Wat is opstanding? Wat is onsterfelijkheid? Wat leert de Schrift over al deze onderwerpen en hoe verhoudt dit zich tot de algemeen gangbare opvattingen, ook in religies? En nog veel, en veel meer.

Zelf heb ik gesproken over opstanding UIT de doden. De Schrift kent diverse momenten van opstanding uit de doden en zegt ook nadrukkelijk dat dit alles in een bepaalde volgorde zal plaatsvinden. Ik mocht laten zien wat de Schrift hierover leert en heb de diverse opstandingen uit de doden op een rijtje gezet en verwerkt in een chronologisch overzicht.

Daarnaast was er veel gelegenheid tot ontmoeting en was het een gezellige dag.

De studies met de PowerPoint presentaties van deze dag vindt u hieronder. Ook is er een forumbespreking waarin enkele vragen en opmerkingen over de besproken onderwerpen worden behandeld.

De Schrift leert ons nadrukkelijk dat de gelovige één gemaakt is met Christus. Wij zijn gestorven, begraven, opgewekt en gezet in de hemel in Christus en in Hem volmaakt (o.a. Rom.6, Ef.2, Kol.2) . Zo rekent God en zo mogen wij ook rekenen.

De vertaling met de rechterstoel van Christus zet ons dan ook op het verkeerde been. Er is geen sprake van schuld of onschuld, want er is geen veroordeling voor degenen die in Christus Jezus zijn (Rom.8:1).

Wat vertaald is met rechterstoel is letterlijk de bêma, dat wil zeggen: het erepodium van Christus. Daar worden de prijzen uitgereikt. De gelovige ontvangt voor het erepodium van Christus, eer van God voor datgene wat God door de gelovige heeft kunnen doen. De wandel in geloof, het vaststaan in het werk VAN de Heer wordt beloond. Al het overige zal verdwijnen, zoals hout, hooi en stro door vuur wordt verbrand.

Op deze bijbelstudiedag hebben we in drie studies besproken wat doorgaans de opname van de gemeente wordt genoemd. Paulus beschrijft in 1 Thessalonicenzen 4 dat bij de komst van de Heer de doden in Christus zullen opstaan en samen met de leven overblijvenden zullen worden weggerukt, de Heer tegemoet in de lucht. Is er iets te zeggen over het tijdstip waarop deze gebeurtenis zal plaatsvinden? Kan deze wegrukking ieder moment gaan plaatsvinden? Wat heeft deze gebeurtenis te maken met de grote verdrukking? Waar vinden we deze gebeurtenis(sen) nog meer beschreven?

Hierover, en nog veel meer, gaat deze studiedag.

In deze studie worden de begrippen gezond en leer nader bekeken. Wat is gezond in de Schrift en in wat voor verbanden vinden we de term terug? En wat is leer? Wat is gezonde leer en waarom is het belangrijk?

In deze toespraak wordt vooral gekeken naar de begrippen in de brieven van Paulus aan Timotheüs en Titus, maar ook in Spreuken en de evangeliën. Wat zeggen de vele genezingen (gezondmakingen) in de bijbel over dit onderwerp? Daarom ook een korte bespreking van de man met de dorre hand uit Mattheüs 12.

Op deze bijbelstudiedag is Mattheüs 13 besproken. In dit hoofdstuk wordt door de Here Jezus een serie van 8 gelijkenissen verteld. Deze gelijkenissen spreken, zo zegt Hij zelf, over de geheimenissen/verborgenheden van het Koninkrijk van de hemelen. Ze spreken over de periode dat het Koninkrijk verborgen zou zijn.

Studie 1

In deze studie wordt Mattheüs 13:1-23 behandeld. In deze studie antwoord op de vragen:

• Wat is het Koninkrijk van de hemelen?

• Wat zijn gelijkenissen?

• Waarom sprak de Here Jezus in gelijkenissen?

• Wat wordt er bedoeld met dat het volk ‘ziende zou zien, maar niet bemerken’ en ‘horende zou horen, maar niet begrijpen?

• Enz.

Ook wordt in deze eerste studie de gelijkenis van de zaaier besproken.

Studie 2

In deze studie wordt Mattheüs 13:24-43 behandeld: de gelijkenis van het onkruid, de gelijkenis van het mosterdzaad en de gelijkenis van het zuurdesem.

Deze gelijkenissen blijken in betekenis overeen te komen.

Studie 3

In deze laatste studie wordt Mattheüs 13:44-53 besproken: de gelijkenis van de schat in de akker, de parel en het visnet. Ook deze drie gelijkenissen hebben een zelfde strekking.

Als laatste en achtste gelijkenis in de reeks, wordt de gelijkenis van de Schriftgeleerde vermeld.

Deze blijkt een speciale betekenis te hebben in verband met de zeven voorgaande gelijkenissen.

De Schrift vertelt ons op veel verschillende manieren hoe de gelovige één geworden is met Christus. Als gelovige hebben we de hoogste positie ontvangen: ons leven is samen met Christus verborgen in God. We delen in het lot van Christus, de aan Israël beloofde Messias. Wat betekent dat precies? Wat hebben we aan deze waarheden in ons praktisch leven?

Gisteren gaf ik een bijbelstudie op Urk met als onderwerp: het evangelie van de opstanding. Hét hoofdstuk in de Schrift dat spreekt over opstanding is 1 Korinthe 15.

Paulus vangt het hoofdstuk aan met de mededeling dat hij het evangelie bekend maakt. Dit evangelie is gebaseerd op de dood en opstanding van Christus. Het hoofdstuk is dan ook een geweldige uiteenzetting over wat het fundament is van dit evangelie en wat het resultaat ervan is, maar vooral nog: zal zijn.

Wat is dat precies? Wat is de rol van Adam hierin? En wat is de rol van de laatste Adam?

Over o.a. deze vragen gaat deze bijbelstudie.

In 1 Timotheüs 2:2 spreekt Paulus over het leiden van een ‘kalm en rustig leven’. De Statenvertaling zegt: een gerust en stil leven. Maar is dat mogelijk in deze turbulente tijden waarin de gebeurtenissen in deze wereld elkaar in snel tempo opvolgen? Wat zou onze houding zijn ten opzichte van deze dingen? Wat voor rol spelen overheden en politiek en wat is onze houding naar hen toe? De Schrift geeft ons de antwoorden en wijst ons de weg naar vrede in, en ook met, al deze omstandigheden.

Tijdens deze tweede ReVaGo-conferentie werden er 4 studies gegeven door 4 verschillende sprekers. Het centrale thema was het woord van God. Weten we wat we lezen? Hoe lezen we? Is Gods woord compleet? En wat betekenen al die getallen in de Bijbel?

Tijdens deze eerste ReVaGo-conferentie werden er 4 studies gegeven door 4 verschillende sprekers.

Wijsheid, wat is het? Waar vinden we het? En hoe vinden we het? Antwoord op deze vragen en nog vele andere worden gegeven in deze studie.

Geen waarheid in de Schrift is zó elementair als het gegeven dat er één God is. Waaruit blijkt dat? En waarom is dat zo elementair? Wat hebben Mozes, de profeten, Jezus zelf, de apostelen en in het bijzonder de apostel Paulus over de waarheid van de ene God naar voren gebracht?